Geef je mening over deze twee Kohaku!

Bij deze wil ik een tweetal Kohaku aan je voorstellen. Ik ga niet teveel info van deze vissen prijsgeven, dat laat ik aan jullie over. De lengte van deze Koi ligt rond de 40 cm. Wat ik nu wil weten is welke van de twee Kohaku volgens jullie de beste Koi gaat worden én waarom. Het gaat er nu dus niet om hoe de Koi nu is, maar hoe deze uiteindelijk zal gaan worden. Zijn deze Kohaku überhaupt wel van hoge kwaliteit en hebben ze wel potentie? Zijn het mannetjes of vrouwtjes? Hoe zal de bouw zich gaan ontwikkelen en wat zal de uiteindelijke lengte worden? Denk aan de stand en vorm van de vinnen, proporties van de kop, breedste punt van de vis, etc. Welke Koi zal het grootste worden? Welke Kohaku zal de 'beste' witte huid krijgen, de beste rode kleur en welke de beste glans? Hoe zal het Sashi en Kiwa zich ontwikkelen? Daarnaast zou ik ook graag willen weten waarom jij de ene vis nu beter vindt dan de ander en aan welke eigenschappen van de vis zie jij dit terug? Hoe gedetaileerder je reactie, hoe duidelijker het een en ander ander wordt, maar je mag natuurlijk ook je mening en inzicht met betrekking tot slechts één element geven. gewoon hoe jij er over denkt, zo lang je het maar onderbouwt. Hierdoor gaat men ook beter naar de Kohaku kijken waardoor de Koi uiteindelijk op elk kenmerk beoordeeld wordt! Probeer het gewoon eens en je zult zien dat ook jij kwaliteit kan leren herkennen.

Klik op de foto voor een vergroting, voor een nog duidelijker beeld van de Koi.

Kohaku 1:
Kohaku 2:
En naast elkaar:De reden voor deze blog is puur om te leren hoe een Koi te beoordelen en om na te denken over welke kenmerken nu kenmerkend zijn voor een Koi met potentie. Na een bepaald aantal reacties zal een gerenommeerd persoon in de koiwereld zijn mening over deze Kohaku geven. Deze persoon kan jouw mening gebruiken om terug te koppelen, geef dus je reactie en leer van een ander!

Reageren op deze twee Kohaku kan door onder aan het bericht op Reacties te klikken. Schrijf je beoordeling in het tekst vak en kies vervolgens bij Reageer als: Naam/URL en vul je naam in. Klik op de knop Reactie plaatsen, vul vervolgens de code in die op het scherm verschijnt en je reactie is geplaatst.

Succes met het beoordelen!

KoiQuest Lexicon - Kuchibeni

Kuchibeni is het woord dat wordt gebruikt om aan te geven dat een Koi voorzien is van rood gekleurde lippen. Idealiter vind men Kuchibeni dan ook enkel op de lippen, maar ook een Koi met een patroon op zijn neus, dat doorloopt over de lippen mag deze naam dragen.

De letterlijke vertaling van Kuchibeni is 'lippenstift'. Het is wel gewenst dat dit patroon los staat van een volgend patroon. Het wordt dan ook daadwerkelijk gebruikt als benaming. bv.: Kuchibeni Yondan Kohaku, om maar meteen een verschijningsvorm te noemen die erg tot de verbeelding kan spreken. Maar ook een Maruten met Kuchibeni, wordt Kuchibeni Maruten Kohaku genoemd.

Meer lezen »

Wat bezield je nu eigenlijk?

Temidden van al het beschrevene, de schoonheid die de Nishikigoi ons brengt en al de kennis die wij op tal van fora en zeker op deze blog (zo hopen wij) vergaren, bevind zich het onbenoemde. De verdieping in Nishikigoi brengt ons veel plezier en draagt bij aan een dieper bewustzijn. Om dit bewustzijn te ervaren, om te zijn en te worden bestaat er meditatie. Het woord meditatie heeft een zware lading, maar is dit wel zo?

Zoals met de Nishikigoi, ook het Oosterse steeds meer een stukje van onszelf lijkt te worden in het aanzicht van onze tuinen, in de symboliek en in de taal, zo wordt ook de Japanse geest en gedachte, steeds meer een beetje van eigen innerlijk. Ieder topic en elke blog is gelezen en ook de Nishikigoi magazines zijn in je nachtkastje verdwenen; Je staat bij je vijver; aanschouwt een waaier van kleuren en luistert naar het kabbelen van het water. Voor een moment, zo lijkt, lukt het ons enkel te zijn. 'Zijn', zonder te 'worden'. Doch, stiekem is toch altijd alles aan verandering onderhevig, zo ook jijzelf en wie je bent.

'Zoals met de Nishikigoi, ook het Oosterse steeds meer een stukje van onszelf lijkt te worden, zo wordt ook de Japanse geest en gedachte, steeds meer een beetje van ons eigen innerlijk.'

In ons leven in de Westerse maatschappij  is er weinig tijd voor daadwerkelijke bezinning en worden we gemaakt tot wie zijn, door de feitelijkheden en gebeurtenissen om ons heen. Om een moment van rust in te bouwen, van zelfreflectie en relativering, bestaat er meditatie. Er zijn Oosterse monnikken die mediteren door het aanharken van het grint in een Zen-tuin, door het voeren van, jawel, Koi in een Theetuin en het uitvoeren van een theeceremonie. Meer hoeft meditatie niet te zijn. Je hoeft geen gewaad aan of in kleermakerszit het 'ohm' uit te spreken. Simpel, enkel de schoonheid van onze Nishikigoi en de reflectie van het water waarin wij onzelf verliezen, biedt gelegenheid tot meditatie, om te zijn en te worden... zen.

Aan de hand van korte Oosterse verhalen willen wij in deze rubriek 'Wat bezield je', een moment van bezinning inlassen, waarin, in essentie, levenslessen liggen. Middels metaforische anekdotes geven we je te denken over al wat is en al dat niet is... In deze eerste episode, houden we het dicht bij onze leest, namelijk de vis.

Wat lijkt, dat is?

Op een dag, liepen Chuang Tzu en een vriend langs een rivier. "Kijk die vissen eens rondzwemmen", zei Chuang Tzu, "Ze hebben het echt naar hun zin."

"Jij bent geen vis, zei de vriend. "Dus kun je ook niet weten of ze het naar hun zin hebben."

"Maar jij bent mij niet", zei Chuang Tzu. "Dus hoe weet jij dat ik niet weet dat de vissen het naar hun zin hebben...?"



Bron Foto 2: AppieKoi

ZNA Airinkai 2009

Jaja, de shows gaan maar door in Japan. Afgelopen weekend was het weer zover, de ZNA Airinkai van 2009. In de Shimane-prefectuur, in het zuiden van Japan, vond de show dit jaar plaats. Het is volgens Marudo de derde of vierde show van Japan, de All Japan Young Koi Show is namelijk een geduchte concurrent voor de derde plaats. De ZNA show is een show voor hobbyisten, maar in de meeste gevallen (lees Koi die ingezet worden op de show) zie je toch de kwekers de Koi brengen. Dit komt omdat deze Koi aangekocht worden door een hobbyist, maar wel onder de hoede van de kweker opgroeien. Het zijn dus Azukari, wat letterlijk 'oppassen' betekent. Toen ik in het najaar van 2008 was, werd zowel de Shinkokai (of Nogyosai, zie Nogyosai) als de Airinkai, beiden in Ojiya gehouden, met twee weken ertussen. Dat was dus dubbel feest, het is dan ook zeer jammer dat ik het nu (sorry dat ik het zeg) weer via internet moet volgen.

Vorig jaar was het de eer aan een Momotaro Sanke (welke tevens als oyagoi dient) van 106 cm de winnaar.Nu was het weer aan Momotaro om een showwinnaar te leveren. Ditmaal weer een Sanke, maar nu met de respectabele lengte van 104 cm.Zoals de Sanke erbij zwom op de All Japan Koi Show van afgelopen voorjaar:

Voor een video, zie:
Maeda-san met eigenaar voor het vat met de 104cm Sanke, die de Grand Champion-titel in de macht sleepte: Het moge duidelijk zijn dat dit echt een bakbeest is in elke vijver!

第40回記念全日本総合錦鯉品評会 総合優勝 第90部 昭和三色

Zelf had ik bijna eens een Kohaku van deze kweker in mijn vijver gehad, ware het niet dat deze bij het aanschouwen een kromming in de ruggengraat had, die je enkel kon zien door goed op de manier van zwemmen te letten.

Een Koi koop je dus nooit op basis van alleen een foto, maar ook indien het niet mogelijk is de Koi zelf te bekijken, vraag dan tenminste om een filmpje van de koi in een bowl, waar je duidelijk de vis kan zien zwemmen of vertrouw de aankoop toe aan een kundig vertrouwenspersoon in Japan. Over de manier van zwemmen en wat je ervan af kunt lezen mag je in de toekomst nog volop verwachten op de Nishikigoi Novelle, maar in deze blog wilde ik het hebben over de kweker die zeker niet bekend staat om het kweken van kromme Koi, integendeel...

Samen met Bram haden we het er al meerdere keren over gehad het afgelopen seizoen. Dat juist nu ook de beslissing komt is wellicht geen verassing, maar eerder een logische stap in de eerbaarheid van een wijze oude man. Kimiho Shiraishi San, beter bekend bij de naam van zijn Koi farm genaamd de Yamatoya Koi Farm, heeft aangegeven om binnekort met pensioen te gaan.

Shiraishi san is rond 1973 begonnen met de verkoop van koi. Rond 1981 is hij begonnen met de kweek van zijn eigen koi in de Shimane Prefecture. Op de foto ziet u hem eigenlijk zoals u hem zelden tegenkomt, namelijk zonder hoofddeksel. Wanneer je een bezoek aan deze man brengt, zult u hem waarschijnlijk aantreffen, getooid met een base bal cap, dat aangeeft dat deze man zijn jeugdigheid ondanks zijn respectabele leeftijd van 67 jaar nog immer niet volledig is verloren. Eén van de sterkste kwaliteiten van Yamatoya Koi Farm is eigenlijk zijn identiteit. Zijn 'formule'; een mix van het allerbeste wat Nishikigoi brengt en een ongekende vriendelijkheid,  hebben hem genadig populair gemaakt bij dealers en hobbyisten over de gehele wereld. Juist door deze vriendelijkheid vinden vele dealers het lastig onderhandelen met Shiraishi san, maar de kwaliteit die deze man voortbrengt is dat zondermeer waard.

Alhoewel Yamatoya voornamelijk bekend staat om zijn goede Kohaku met een typisch fluwelen hi en de man zelf het meest fervent is van Sanke, is het een Showa vanuit zijn gelederen die de allerhoogste eer heeft mogen behalen op de All Japan Koi Show 2009. Een werkelijk fantastische Yamatoya Showa heeft haar concurenten het nakijken gegeven met een formidabele huidkwaliteit en dito balans. Je moet van zeer goede huize komen wil je op dit podium ook maar enigzins kans maken tegen de beulen en krachtpatsers uit de ferraristallen van Dainishi, Sakai etc. Wat het voor Kimiho heeft betekent om een door hem gekweekte vis, bekroond te zien worden met de GC-titel is niet in te denken voor ons. Niet het minst bijzonder in die zin dat Yamatoya pas sinds 1983 zelf kweekt, daar waar anderen dit al generatieslang beoefenen. Dat deze man visie heeft moge dan ook duidelijk zijn en het is dan ook des te meer bedroefd te vernemen dat een man als Shiraishi san geen zoon heeft die geïnteresseerd is in het voortzetten van een prachtige farm. Hieronder zie je de Yamatoya Showa die Kimiho Shiraishi zoveel eer heeft bezorgd. Wanneer zij haar body in de toekomst nog weet te verbeteren zal zij ook dan ons weten te verbluffen.

De Yamatoya koi Farm is niet één van de allergrootste Koi farms in Japan, maar dat heeft de man nooit echt in de weg gezeten. Vanaf deze farm zul je dan ook nagenoeg alleen hoge kwaliteit Koi kunnen betrachten. Tategoi, tateshita, maar voor veel minder doet Shiraishi San het niet. Brian Sousa, een Amerikaanse liefhebber die in Japan woont, noemde Shiraishi San al eens een echte 'Artisan', waarmee hij yamatoya himself bestendigd in zijn vakmanschap als een oprechte ambachtskweker. Dat dit niet zomaar een veer in de kont van de kweker is, valt ook te bewijzen.

'Kun jij je voorstellen dat je de Koi die je het meest lief hebt, vrijwillig van de hand doet om haar nog beter te laten worden...? '

Hij kweekt ongeveer 15% sanke, 80% kohaku en 5% showa. De reden dat hij voornamelijk kohaku kweekt is dat het heel erg moeilijk is om sanke te produceren met niet te veel sumi. Ook geeft hij zelf te kennen dat de faciliteiten die hij bezit niet geschikt zijn voor het op laten groeien van deze sumi geïntegreerde variëteiten. Hij wil alleen wat het beste is voor de Koi. Stelt het belang van de Koi voor zijn eigen belangen. De showa, waar je zojuist al verademend naar hebt kunnen kijken, is dus geboren onder het toeziend oog van Shiraishi San op de Yamatoya Koi Farm. Ondanks het feit dat hij zeker de potentie van het diertje herkende, wist Kimiho dat deze Showa nooit zijn volledige potentie zou kunnen ontplooien in zijn eigen vijvers en dus besloot hij de vis van de hand te doen, waardoor deze Koi heeft kunnen bereiken wat zij heeft bereikt. Kun jij je voorstellen dat je de Koi die je het meest lief hebt, vrijwillig van de hand doet om haar nog beter te laten worden...

Het typische hi van de Yamatoya Koi Farm kan enkel worden verkregen door geen kleurvoer toe te voegen. Shiraishi is ervan overtuigd dat de rode patronen zich op deze wijze beter zullen ontwikkelen en veel langer haar schoonheid zal weten te behouden, ook bij het uit de kluiten wassen van de Koi. De Kohaku werden ontwikkeld vanuit de Sensuke (uitgesproken als: senske ) bloedlijn. Hier heeft hij onder meer Takeda bloed ingekruisd.

Yamatoya heeft 3 koihuizen. 1 voor de opgroei van tosai tategoi, een verkoophuis voor zijn nisai en sansai en een kas waar hij zijn 4 jaar en oudere koi in heeft zwemmen. Yamatoya houdt zijn tategoi tosai gedurende de hele winter op minimaal 23 graden. Ook zijn hoge kwaliteit tateshita zwemmen hun baantjes op 18,5 graden. Zijn grotere koi laat hij enkele maanden op een wat lagere temperatuur van zo’n 13 graden zodat ze een periode van rust kennen. Yamatoya tosai zijn op 8 maanden ongeveer 15-23 cm lang. Nisai zijn gewoonlijk rond de 50-55 cm.

'Deze kruizing brengt nakomelingen voort waarmee we ernstig rekening moeten houden voor de toekomst...'

Ook Shiba Zakura (zie hierboven afgebeeld) van Interkoi die de Nederlands Shows waaronder de HKS 2009, al enige jaren teistert, is gewkeekt door Yamatoya. Daarnaast heeft Relaxzen met een Yamatoya Shiro Bekko (Zie hieronder), die zij toepasselijk Kimi hebben genoemd naar zijn geestelijke vader, niet alleen zijn klasse gewonnen, maar ook de best in variety Award, waarmee dit dus één der beste bekko in de wereld is. Bijzonder in deze is dat de Bekko al enige jaren voorheen was aangekocht door de Nederlandse dealer.

De laatste jaren juist is Yamatoya gebezigd met het ontwikkelen van een zeer interessante Kohakulijn waarvan bovenstaande Koi een voorbeeld is. Het is Shiraishi San's bewezen moederdier Tenka gekruisd met een Matsue 'Haruka'. Waarschijnlijk hoor je voor het eerst van deze combinatie, maar onthoud heel goed en mark my words...; deze kruizing brengt nakomelingen voort waarmee we ernstig rekening moeten houden voor de toekomst...

Tot op heden heeft Yamatoya nog niemand gevonden die geschikt is om zijn levenswerk voort te zetten. Tot die tijd zal hij op dezelfde manier doorgaan. Geloof me echter, dat hij het niet zomaar aan de eerste de beste zal verkopen, maar zoveel mogelijk de beste toekomst voor Nishikigoi zal proberen te realiseren. Zijn werk zal zeer zeker niet verloren gaan, maar de identiteit die Yamatoya draagt en het karakter waarmee hij zijn ambacht heeft vervuld zal zeker gemist gaan worden. Met de GC titel op de All Japan Koi Showa in zijn kontzak is hij plannens een wereldreis te gaan maken langs alle dealers die klant bij hem zijn om te genieten van zijn oude dag, iets van de wereld te zien en tegelijkertijd de mensen die hem feitelijk in levensonderhoud hebben voorzien voor al die jaren zijn respect te komen betuigen.

Op pad met Jos en Gwenn

Wat heb ik toch een geluk dat ik nog in de schoolbanken zit. Vorige week een tentamenweek en vervolgens een paar dagen vrij om bij te komen. Wat heb je als student geïnteresseerd in Koi nog meer te wensen? Juist, Koi! Afgelopen woensdag ben ik samen met Jos Aben de grens overgegaan om de koicollectie van Gwenn te beoordelen. Gwenn wil zich richten op de kweek van hoge kwaliteit Koi en heeft Jos daarin om advies gevraagd. Temeer ook om het feit dat er algemeen wordt aangenomen dat Koi alleen maar in Japan gekweekt kunnen worden (lees: HQ Koi). We begonnen de dag met een grondige inspectie door het Kohaku-jongbroed, die Gwenn begin juni gekweekt heeft (zie Het kwekerssyndroom is neergeslagen in België en Update van Gwenn's kweek). Wat waren de Kohaku weer gegroeid ten opzichte van de vorige keer dat ik ze in levende lijve heb mogen aanschouwen! De grootste zal nu richting de 30 cm gaan denk ik. Het mooie was dat Jos gelijk zijn mouwen opstroopte en zijn mening over de vissen liet horen, met alle opmerkingen gelijk toegewezen aan een bepaalde eigenschap van een Koi. Nog steeds erg leerzaam voor mij, zo'n bron aan informatie heb ik in het Japanse niet mee mogen maken. Tenminste, dat ik het ook volledig snapte. Tsja, die Japanse taal ben ik helaas nog lang niet machtig.

Vervolgens werd de Sanke-kweek nog eens van dichterbij bekeken. Geen grote aantallen, maar daarnaast voor een eerste Sanke-kweek een mooi resultaat. Het is jammer dat de tijd alweer snel voorbij ging en ik 's avonds Japanse les had, want zo'n dag kan voor mij niet lang genoeg duren. Binnenkort zal er weer een update van de Kohaku volgen, dus tot ziens op Nishikigoi Novelle!

Mijn gevoel bij het lezen van een reisverslag

Nu het weer najaar is, vindt er bij de koikwekers de jaarlijkse herfstoogst, oftwel Ikeage, plaats. Dit is voor dealers dé tijd van het jaar om naar Japan te gaan en grotere Koi in te slaan. Helaas heb ik dit niet mogen meemaken, ik was namelijk alweer aan het einde van de zomer vertrokken uit Japan. Tsja, dat krijg je als de studieplicht weer roept. Alhoewel mijn vakantiebaantje bij Marudo natuurlijk veel leerzamer (lees interessanter) is dan de stof die ik de afgelopen paar maanden voorgeschoteld kreeg. Het is voor mij persoonlijk wel erg jammer om niet mee te kunnen helpen bij de Ikeage van de vijvers bij Marudo. Ik moet me maar behelpen met foto's van reisverslagen en dergelijke.
Gelukkig is Kim Cloet van Kim's Koi (www.kimskoi.be) zo aardig geweest om mij een beetje op de hoogte te houden van de verrichtingen bij de Marudo Koi Farm. Hij heeft dan wel weer het geluk om tijdens zijn Japan reis enkele mudponds leeg te mogen vissen bij Marudo. Hieronder een beeldverslag van een Ikeage van Sansai Go-sanke.


Verder vonden er in de periode dat Kim in Japan was, nog meer Ikeage plaats bij Marudo. Waaronder verschillende nisai Go-sanke vijvers. Bij de oogst van de HQ-nisai Go-sanke waren er naast Kim weer vele Japanse dealers aanwezig, zie onderstaande foto's.

Naast al het Go-sanke geweld had Kim het geluk dat tijdens zijn Japan reis ook de grootste vijver van de kwekerij werd afgevist. Dit was voor mij wel één van de hoogtepunten tijdens mijn verblijf bij Marudo vorig jaar.

Hierbij twee videos: De eerste is van de ikeage van 2008.
De tweede van afgelopen zomer, het bijvoeren van het voederautomaat:

Hierbij nog enkele foto's van Kim tijdens het lossen van de trucks na de ikeage:
In deze vijver bevonden zich verschillende variëteiten, onder andere Karashigoi, Chagoi, Asagi, Shiro Utsuri, Matsuba's en Ogon's. Ongeveer 700 (!) stuks bevonden zich in deze vijver de afgelopen zomer.

Daarnaast had Kim ook zeven Azukari bij Marudo, waaronder twee tosai (nu nisai), vijf nisai (nu sansai) en een gosai (nu rokusai). Over de ontwikkeling van enkele van deze Koi zal ik later terugkomen met een uitgebreide beoordeling. Kim was overigens zeer tevreden met de ontwikkeling van alle Azukari.

Kim, bedankt voor de info. Je hebt mijn leed een beetje verzacht!

De 49e Nogyosai Nishikigoi Show

Het is alweer iets meer dan een week geleden dat de 49e Nogyosai is georganiseerd. Deze vind zoals gebruikelijk bij het gymnasium (sporthal) in Ojiya plaats. Ik wilde even wachten met plaatsen om wat meer inside-information te geven. De Nogyosai is de koishow van de Shinkokai, dit is de vereniging voor kwekers en koihandelaren. Er mogen dan ook alleen Koi worden ingezet door kwekers of handelaren. Om jullie niet langer te laten wachten: Dainichi heeft met een Kohaku de Grand Champion-titel behaald!

Deze Kohaku heeft een simpel tweestaps (Nidan) patroon, een mooie torpedo-vormige lichaamsbouw en de huidkwaliteit is over het gehele lichaam subliem. De glans is overduidelijk aanwezig. De Kohaku is zevenjarig (hachisai) en 83 cm lang. Volgens Futoshi Mano zal deze Kohaku zijn kwaliteit nog 3 jaar gaan verbeteren. Dit is ook een van de doelen van Dainichi, het creëeren van Nishikigoi welke hun kwaliteit voor een lange tijd behouden. Daarbij 'verzekert' Dainichi dat deze Kohaku ervoor zal zorgen dat liefhebbers de schoonheid van deze vis voor een langere tijd zal blijven waarderen.

De vader van Futoshi Mano, de wijlen Minoru Mano, heeft vroeger een 3-jarige Kohaku verkocht aan Kachi Koi Farm in de Fukui-prefectuur, welke later in een prachtige Koi evolueerde. Mr. Mano was zo geobserdeerd door deze vis, zodat hij deze Koi weer had overgenomen. Deze Kohaku, genaamd Marin, werd gebruikt als oyagoi (ouderdier). Futoshi Mano is erg dankbaar voor het feit dat een nakomeling van Marin, de Koi waar zijn vader verliefd op werd, de Grand Champion titel won op de Nogyosai.

De tweede plek is naar een Showa van Isa Koi Farm gegaan. En deze Showa is niet zomaar een Showa, ze is namelijk al 7 jaar oyagoi! Deze vis is 13 jaar oud en 90 cm.
Toelichting van Mitsunori Isa: "Om eerlijk te zijn is dit een oude Nishikigoi. Hoewel deze vrouwelijke showa er niet jonger op wordt, geeft ze ons de indruk dat ze elk jaar jonger wordt door de glanzende huid en goede lichaamsbouw. Deze Isa Showa is onze juweel, omdat het een nakomeling van Show is, welke voor de Isa Showa-lijn heeft gezorgd. De nakomelingen van deze Showa hebben zich al bewezen met hun hoge kwaliteit. Daarbij zal dit ook de laatste keer zijn dat deze vis naar een Koishow gaat.

Deze Nishikigoi heeft de aanleg om haar schoonheid te behouden en haar nakomelingen vererven deze eigenschap ook. Wij, Isa Koi Farm, zullen ons best doen om de kwaliteit van Nishikigoi te verbeteren met deze Showa en haar nakomelingen."

Derde is een Marudo Kohaku geworden. Een leuk bijkomend feit is dat ik deze Koi in mijn handen heb gehad. Jammergenoeg win je als 3e plek geen trofee en word je ook niet opgenomen in de statistieken. Bij het jureren van een koishow wordt altijd als eerste de Grand Champion en Reserve Champion bepaald. Bij de Nogyosai waren 25 juryleden aanwezig en er zouden 13 stemmen nodig zijn om de winnaar te worden bij de eerste stemronde. Vijf Koi kregen nominaties voor de Grand Champion-titel in de eerste stemronde. De Dainichi Kohaku ontving toen 11 stemmen, de Isa Showa 8 en drie Koi kregen 2 stemmen elk. De juryleden hebben later besloten om de Marudo Kohaku een 3e plek te geven bij de tweede stemronde. Tijdens de tweede stemrond kreeg de Isa Showa 11 stemmen, de Dainichi Kohaku 12 stemmen, er was dus nog steeds geen meerderheid. Hierbij kreeg de Marudo Kohaku 2 stemmen, waarmee ze als derde zou eindigen. In de derde stemronde zouden de 2 stemmen die eerst nog voor de Marudo Kohaku gegeven werden, aan een van de twee overgebleven vissen moeten worden gegeven. De Isa Showa of Dainichi Kohaku, dus. De stemmen gingen naar allebei de vissen, waarbij de Dainichi Kohaku op 13 tegen 12 voor de Isa Showa de GC-titel heeft gepakt.

(bron: INPC)

Dankbaar tot op de bodem - Ben in Japan -

Met Sakai hadden we maandag al afgesproken om hem vandaag opnieuw te bezoeken. Echter bij aankomst bleek hij langer dan gedacht nog erg druk in de mudponds bezig te zijn. Geen probleem want er wordt dan gewoon een oplossing gezocht en nog geen 15 minuten later stond zijn vader op de stoep. Waarschijnlijk was die beste man ook aan het meehelpen en mocht hij even tot rust komen. De kwaliteit van de koi is hier onbetwistbaar hoog en volgens mij voor iedere koi liefhebber zichtbaar. Joachim nam ook meteen het net in eigen hand en zorgde voor een top selectie van zes koi, vooral Sanke en een mooie Shiro.

Het was bij Iwashita Koifarm van de heer Tdashi Iwashita waar wij vervolgens zijn binnen gestapt. Iwashita kweek GinRin Asagi, Ginrin Shiro Utsuri en Goromo maar koopt daarnaast ook erg veel in. Hier werden we bevangen door een prachtige Doitsu Shiro Utsuri die Ronald op de koop wist te tikken. Typisch van de Shiro (heb ik me een dag eerder laten vertelen door Rob) is dat deze echte “jumpers” zijn> En verhipt als het niet waar is we moesten continu de hand boven de shiro houden om te sprong uit de bowl te beletten. Bijzonder is ook de omvang van dit beestje, wat een kanjer zeg!

Bij de Koifarm van Maruju die vooral Tancho, Goshiki en Budo in huis heeft hebben we even op de bank wat gedronken en bijgepraat. In het koihuis hebben we naast het aanschouwen van vooral vele Tancho’s waar Joachim goede ervaringen mee heeft voor wat betreft de groeipotentie, nog naar de prijzen van koi uit de top kwaliteitbak geïnformeerd. Wij vroegen ons ook af na enkele exorbitante prijsstellingen of ze in Japan nog geen last hadden van de crisis.

Ons één na laatste bezoek was bij Koifarm Hosokai waar wij heel erg goed werden ontvangen door zijn zonen. De koffie konden we dus niet afslaan en zijn we gezellig buiten in de zon gaan zitten. Op aangeven van Joachim ben ik naar beneden gewandeld en op de bodem van een drooggelegde mudpond gaan staan om van bovenaf een mooie foto te maken. Zo gezegd zo gedaan dacht ik, maar ik verdenk die slimmerik ervan dat hij beter dan ik wist hoe diep je ondanks de drooglegging nog weg kunt zakken. Uiteraard waren m’n mooie witte schoenen nu mudpond bruin geworden, bedankt Jokie. (op de foto zie je rechts vader hosokai en links één van zijn twee zonen).

Daarna heb ik me af laten zetten in het dorp om nog vlug even rond te neuzen en wat inkopen te doen. Wel gezellig even helemaal alleen door de straatjes van Ojiya te wandelen. Je komt zo de leukste plekjes tegen.

De heren waren namelijk terug gegaan naar het privé koihuis van Sakai waar wij maandag mochten kijken om te bieden op een showkwaliteit Sanke, proficiat Joachim je hebt er een kanjer bij. Deze blijft nog eventjes in Japan...

Blij verrast was ik toen wij later (jammer genoeg voor het laatst) samen uit eten gingen en door niemand minder dan Hirasawa en Sakai uitgenodigd waren om bij ons aan tafel te zitten. Wat een afsluiting van een onvergetelijke week!

Graag wil ik mijn reisgenoten Joachim, Ronald, Wim en Rob heel erg bedanken voor de vooral gezellige maar ook leerzame momenten die ik met jullie heb mogen delen. De komende week wens ik Aqua Hobby en Koicenter Tiel heel veel succes bij het in huis halen van de beste koi uit het zuiden. Want jullie mogen in tegenstelling tot mijzelf nog een weekje door hunten. Zelf mag ik er om 05:00 uit om aan mijn terugreis te beginnen, pfff. En voor de minder gelukkige thuis op de bank of op het werk. Wij hebben het hier erg naar onze zin gehad maar tis geen vakantie, ik verwacht dagelijks ergens tussen de 3 en 5 uur slaap te hebben gekregen o.m. door het schrijven hiervan en het versturen van foto’s. Maar Ronald en Joachim hebben even korte nachten gehad omdat zij ook dagelijks hun website moeten voeden met foto’s, et cetera. Geen klaagzang hoor; zeker niet, ik wil alleen mijn respect uitten naar de heren omdat ik van dichtbij gezien heb hoeveel zij investeren in hun klanten. Elke bezoek selectie en onderhandeling staat in het teken van U en niet wat zij mooi vinden of betaalbaar achten. Maar willen mijn klanten dit en hebben zij dit er voor over. Heren jullie hebben i.i.g. een nieuwe fan erbij, ja, ja, Joachim misschien een nieuwe klant hahaha.

Mensen het was en is me een eer om iets te hebben mogen vertellen over mijn fantastische ervaring in koi country Niigata Japan. Mijn terugreis zal geen nieuws waarde hebben maar wellicht dat de films die gemaakt zijn later alsnog te bekijken zijn op deze site.

Sayonara & Arigato!

Sembetsu kent geen eind!

Het is weer herfst, het grootste bijkomende voordeel van de herfst is natuurlijk de herfstvakantie! Helaas is deze nu alweer voorbij, maar afgelopen week mocht ik gelukkig van wat vrije dagen genieten. Hoe kan je die vrije dagen beter besteden dan een dagje sembetsu met Jos-san? Ja inderdaad, Jos-san van A&C uit Grubbenvorst. Dit keer vond de selectie plaats bij Kürt, een Duitse klant van Jos. Hij is dit jaar hobbymatig begonnen met kweken. Tijdens de autorit richting Kürt was Jos druk bezig om het concept van zijn boek op fouten te betrappen. Op een gegeven moment laat hij mij een pagina zien: "Wat vind je hiervan?", mij een pagina met een foto van een schitterende tuin met dito theehuisje á la Japanse stijl te laten zien, "Hier gaan we nu heen, dit is Kürt zijn tuin". Oké niet verkeerd... Helaas heb ik er zelf geen foto van, maar verbeeld het je maar.

Aangekomen bij Kürt, een (waarschijnlijk) gepensioneerd man, met een niet erg opvallend huis, lopen we de tuin in. Dit verwacht je niet als je voor het huis staat (en de foto niet hebt gezien). Echt een enorm grote tuin met drie enorme vijvers en een grote binnenvijver, waar een kas van polycarbonaatplaten overheen staat. Hier zwemmen een stuk of zeven Koi in, maar wel topkwaliteit Koi. Zo zwemt er de beste Sansai Ginrin Shiro Utsuri van Maruhiro en daarbij ook nog eens de beste tosai van dezelfde variëteit! Wat een klasbakken in wording.
In één van de buitenvijvers zwemt een Koyo, dit is een kruising tussen een Ochiba Shigure en een Chagoi, van jumbo formaat (±85 cm) rond. Deze Koyo is het moederdier van de Koyo-kweek welke Jos en ik die woensdag hebben geselecteerd. In een andere vijver zwemt het mannelijke ouderdier van ongeveer 75 cm rond. Deze mannelijke Koyo is een eigenkweek van Jos, welke is voortgekomen uit een Chagoi en Red Ochiba. Zelfs Jos dacht voor kort dat het een vrouwtje was, want de bouw van deze vis is typisch vrouwelijk.

De Koyo jongbroed zwemmen in een verwarmde buitenvijver van ongeveer tien kuub, welke is overdekt met polycarbonaatplaten. Filtratie geschiet door middel van een vortex en mattenkamer. Voordat de sembetsu plaats kan vinden, moet het koibroed wel eerst gevangen worden. Sabine, de partner van Jos, was ook van de partij en zij springt dus als eerste die vijver in om de vissen te vangen! Op deze manier konden Jos en ik ons volledig richten op de selectie. Wat een vissen zeg, vanaf een afstand lijkt het merendeel net Kohaku. Als je echter wat beter kijkt, zie je het verschil. Het lichtere deel is niet wit, maar heel licht grijs.
Naast Koyo zwemmen er ook Ochiba, Chagoi en Soragoi bij. Bij deze laatste drie is het netpatroon al erg duidelijk zichtbaar. Volgens Jos is er ook een nieuw soort Ochiba aanwezig, met het warme rood van de Koyo. Het is jammer dat ik geen foto's van de ouderdieren heb, want anders zou het een stuk duidelijker worden. Het meeste jongbroed is een centimeter of vier, maar een stuk of tien Ochiba's en Chagoi gaan al richting de acht cm! Deze Tobi Koi (zie: Gwenn's kweek) zijn in een andere bak gezet.
Het belangrijkste waar bij deze selectie op gelet moet worden is de glans (teri) en aanwezigheid van pigment bij de jonge Koi. Glans is heel goed te herkennen aan de weerspiegeling (weerkaatsing van het licht) vanaf de kop richting de rugvin, zie foto's. Daarnaast zijn de glans kristallen (irridoforen, zie: Update Hirasawa Sanke) ook goed zichtbaar bij deze lengte. De Koi met de beste glans lijken net Ginrin Koi, zo veel kristallen zijn er dan aanwezig!
Uiteindelijk blijven er (na telling!) zo'n 1.200 Koi over aan het einde van de sembetsu. Na deze redelijk strenge selectie is de bezetting op de vijver flink uitgedund, hierdoor zullen de Koi een enorme groeispurt gaan maken. Dit komt vooral door een vermindering in Koi en dus een vermindering in de uitstoot van feromonen. Daarnaast gaat er nu continu met water van 24 graden worden ververst, waar eerst nog minimaal werd ververst. Ik ben zeer benieuwd naar de volgende selectie.
Bij de tweede sembetsu zal ik er weer bij zijn om de ontwikkeling van de Koyo te blijven volgen, dus blijf ons volgen!