Showa No Hi - Golden Week -

Vieren wij morgen, op 30 april, Koninginnedag, zo viert Japan vandaag al de verjaardag van wijlen keizer Hirohito. Deze dag, die in Japan Showa No Hi of simpelweg Showaday wordt genoemd is sinds 1926 een officiële feestdag in Japan. De alom omstreden keizer, die regeerde vanaf 25 december 1926 tot zijn dood in 1989, was van danige invloed op de geschiedenis en cultuur van Japan. 

Deze keizer zorgde voor een enorme ontwikkeling in zowel de industrialisatie alsook de militarisering dat de invasie van Japan in China en de bemoeienis van Japan in de 2e Wereldoorlog met zich mee bracht. Alhoewel de wijze Hirohito, die zich liever verdiepte in de waterdieren van de zee, in het geheel niet oorlogszuchtig was, wordt hij ook door vele Nederlanders nog steeds gezien als de verantwoordelijke voor de interneringskampen van Nederlands-Indie die Japan bezette in de 2e W.O.

Na de overgave van Japan aan de geallieerden, dat officieel werd door de stem van Hirohito, daarvoor door de meeste Japanners nog nooit gehoord, die hiervan een officieel statement gaf op de radio, volgde de bezetting van Japan. Er was weinig voedsel en velen hadden te kampen met een dreigende dakloosheid. Hirohito heeft daaropvolgend, in samenwerking met zijn bezetters, het land van de reizende zon weer op de been weten te brengen. Hij leefde lang genoeg om mee te maken dat Japan één van de leidende naties is geworden op het gebied van technologie en een democratie.

De feestdag is bedoeld om mensen er bij stil te staan en bewust te maken van wat er zoal gebeurd is in deze regeerperiode. 'Showa' is de naam van de regeerperiode van Hirohito, die inmiddels ook beter bekend onder deze naam. Dit is ook het tijdperk waarin de varieteit Showa Sanshoku het levenslicht heeft gezien en waarnaar zij is vernoemd.

' De Showa is vernoemd naar de regeerperiode van Showa' 

Na zijn dood werd deze dag benoemd tot Midori no hi, hetgeen betekent 'Dag van het groene loof', omdat de keizer zoveel van de natuur hield. Dit is echter met ingang van 2007  Shōwa-dag geworden en is de dag van het groene loof verschoven naar 4 mei. Deze dag is het begin van de Gouden week (Gōruden uiku, de Japanse uitspraak van 'Golden week'). In veel gevallen is men vrij van 29 april tot en met 5 mei.

What's not to like? - NKVD10

We moeten nog bekomen van de daverende Interkoi 2010 en haar Grand Champion, waarover je de komende dagen nog meer verslaggeving mag verwachten op deze blog, of we kunnen ons alweer opmaken voor de volgende show, een Nederlandse welteverstaan op een nieuwe (oude) locatie aan de tuinen van Appeltern, de Nationale Koi- en Vijverdagen 2010! Of wij er zin in hebben?

What's not to like -  column -

Slenteren langs die blauwe vaten, zere voeten, lamme knieën van het staan. Luisteren naar verhalen waar geen eind aan lijkt te komen, domweg lullen in de ruimte, praten over al die verre dromen...'hete koffie, maak ruim baan!' Honderden vissen, bijna epileptisch van al die kleuren, niet eens willen ze poseren zodat je ze kan kieken of eventjes kan keuren. De mooiste vissen waarbij de mijne vallen in het niet, de grootste vissen, langer dan een meter, minderwaardigheidscomplex in het verschiet. Vissen in de show, verpakken in plastic zakken, gaat dat wel goed zo? Zuurstof nog natuurlijk en dan elastieken knopen zoals Marudoh. IJsberen terwijl de jury bedachtzaam kijkt, onverstaanbaar die Japanse woorden... 'Genki'...hey die ken ik, of althans dat er op lijkt. Nog meer vrienden van het forum, ik herken ze aan hun comentaar. 'Jammer van die Odome, maar wel een goed shiroji', ik kan ontkennen, maar het is heus waar.

'Wij hebben er zin in. Jij ook?'

Water overal, maar toch een droge mond van al dat praten en dan natuurlijk vette bek. Drukke rijen voor de schafttent, eindelijk bestelt... is er geen bestek. Mijn zoontje smeert zijn showa-schmink pardoes af aan mijn kleren, ik klieder mayo op mijn hemd, jong of oud, we zullen het nooit leren. Dan de uitslag, stress en zenuwen ten top, ik kan het niet verdragen, ik kwam hier toch niet voor nop? Alles is goedkoop een beursaanbieding bovendien, hoe past dat alles in de auto, ik kan door de binnenspiegel niets meer zien. De vrouw die protesteert, maar ik wil nog snel een rondje. Als ze niet kijkt ga ik er vandoor, ze betrapt me, maar ik charmeer haar en zeg: 'in die jurk heb je een lekker kontje.' Veel te veel mensen, veel te weinig tijd. Veel te veel te wensen, een budget dat weer eens niet reikt. Dan die trappen van een podium, en je was ook nog niet moe. Je vreugde moet je delen en dan door vele files weer naar huisje toe.

Wij hebben er zin in! Jij ook? KoiQuest zal deelnemer zijn aan de show. Bram en ik bereiden onze vissen samen voor die uit zullen komen in de hobbyistenklasse. Wij vinden het belangrijk om de show te stimuleren. Want zonder vis, geen show! We willen graag een vat met een leuke samenstelling aan Koi laten zien en hopen op deze wijze jullie als bezoeker hiervan te laten genieten en te inspireren. Natuurlijk hopen we een prijsje mee te nemen, maar dat zal geen gemakkelijke opgaaf worden. De koishow van De Nationale Koi- en Vijverdagen - de 'Strijd der Titanen' - is tot op het laatste bassin volgeboekt. Het belooft opnieuw een spannende strijd te worden. Er worden meer dan 600 (!) Koi verwacht, waarvan de grootste exemplaren de 1 meter-grens met gemak zullen doorbreken! Meer informatie vind je op http://www.koi2000.com/ en http://www.appeltern.nl/. Tot op de show!

Cleopatra II - Grand Champion Interkoi 2010

V
an wie is de Grand Champion', vraagt een jurylid achteloos, terwijl hij een sigaret opsteekt. André Verpoucke (uitgesproken als Verpoeke) en Conny de Jaegher staan er toevalligerwijs ook, om hun zenuwen de baas te blijven in afwachting van de uitslag, op de borden met de titels die bij de vaten worden gehangen wanneer de grote prijzen bekend zijn. Ze kijken elkaar eens aan en vragen voorzichtig; ' ' Welke Koi bedoelt u?' ' Die in vat nummer 100...

Op deze wijze neemt het Belgisch stel kennis van het feit dat zij de grootste prijs, de hoogste eer, de mooiste Koi, jawel... de Grand Champion 2010 op de Interkoi show 2010 hebben gewonnen, of nee... verdiend! Vat nummer 100 immers, dat kon er maar ééntje zijn. Als even later dan ook het bord achter de vat komt te hangen, is de droom werkelijkheid. Deze hobbyisten gaan, temidden van de strijd gestreden door anderen, aan de haal met de hoogste eer. Het meest opmerkelijke hieraan is wel dat André en Conny gewoon hobbyisten zijn.

Als Bram en ik Joachim Clement van Kokugyo 't Viske treffen terwijl hij foto's van een ander vat staat te maken, vraag ik hem of dit door hen ingezette vissen zijn. Joachim stelt dat hij foto's maakt van vissen ingezet door klanten. 't Viske zelf heeft geen vissen op deze show ingezet, maar zal wel in vol ornaat aanwezig zijn op de Nationale Koi- en Vijverdagen 2010. Dan zegt Joachim, dat er nog meer klanten zijn die hun vissen hebben ingezet. Ook vat 100 is namelijk een klant van Kokugyo 't Viske... 

'Ik ben een beetje meer Wacko'

Juist dan verschijnen André en Conny ten tonele. Joachim stelt voor ons aan hen voor te stellen; 'André, André', zo roept Joachim de hobbyist beleefd aan. 'Sorry, even op de foto met Cleopatra', zo luidt het antwoord. ' Cleopatra' ? ' Is dat de naam van de vis' , vraagt Bram? Joachim knikt. ' Cleopatra 2, om volledig te zijn. Je hebt gewoon de Grand Prix van Duitsland gewonnen, zo stellen wij. ' Ongelofelijk, zo begint André zijn rede die nog immer gevoed wordt door de adrenaline die de overwinning met zich bracht'. Je hoopt er wel stiekem op, maar je durft het niet uitspreken. Het enige dat je durft is dromen en op een avond op de bank stiekem eens fluisteren...'Stel je voor...' 

Als de foto van 'het gezin' is gemaakt, spoeden André en Conny zich naar Joachim, alwaar hij het breed glimlachend stel aan ons voorstelt. De pupillen van André zijn nog erg klein en moeten nog even bekomen van de vele flitsen van al die foto's. Dat weerhoudt hem er echter niet van om meteen, zonder dat wij een kans hebben gezien om ons als KoiQuest voor te stellen, van wal te steken over deze ervaring. Het is meteen een sympathiek gesprek en na de felicitaties, vraag ik, om het ijs te breken, wie er het meest fanatiek is, André of Conny? Ze lachen beiden, waarop André antwoord; " Ik ben een beetje meer Wacko dan haar!' Na een nog luidere lach van ons allen, vervolgt hij: ' We zijn beiden echte hobbyisten, maar ik ben misschien wat impulsiever, wanneer ik Conny niet heb die als rem fungeert. Zij benaderd het wat meer rationeel, terwijl ik helemaal op kan gaan in emotie.

Op deze detailfoto van het hoofd zijn herkenbaar de typische 'appelwangetjes' van SFF

We vragen wat verder over de vis en het blijkt dat Cleopatra II, die dus net niet de 90 cm (87) haalt, nana-sai (7-sai) is. met een dergelijk jonge leeftijd ligt er nog een fantastische toekomst voor de boeg van deze charmante Kohaku zo hopen wij. Gekweekt door Sakai Fish Farm (SFF) en anderhalf jaar geleden aangekocht door Kokugyo Koi 't Viske, is Cleopatra II circa een maand geleden op transport naar België gegaan. Bij aankomst is de ferme Kohaku meteen door André en Conny zelf opgevangen en voorbereid  in een binnenvijver, om klaar te zijn voor de show. Dat was overigens nog op het nippertje, want pas vrijdagmiddag om 12:00 uur werd definitief besloten de vis in te zetten voor de Interkoi Show. 'We zijn erg zuinig op onze vissen en alhoewel we vastberaden waren, hebben we toch Joachim nog gebeld om de vis te bekijken of deze er klaar voor was en in optimale conditie, want de conditie van de vis is het belangrijkste!' 

Detailfoto van het duidelijk zichtbare Fukurin, het Sashi en het Kiwa.

En dat blijkt, want hadden Bram en ik ons reeds afgevraagd waarom er slechts één zo een grote vis in zo een groot showvat zwom, aanvankelijk zouden André en Conny ook een Kigoi van formaat hebben willen meenemen, doch deze bleek een klein schaafwondje aan de aanzet van de staartvin hebben. ' Niets van ernstige aard, maar als een vis niet in optimale conditie is, dan laten we haar thuis. De stress van het transport en de show kunnen ervoor zorgen dat iets niets beduidend, toch grote gevolgen kan gaan hebben. Ook na de shoiw willen we van onze Koi genieten', zo stelt het stel.

Deze Kohaku, die zonderbaar een terechte kampioen werd, beschikt over een uiterst gebalanceerde body, dat het best kan worden waargenomen in het filmpje van de voorgaande blog. Prachtig breed  in de schouders en heel geleidelijk teruglopend naar een ferme ozutsu, draagt het diertje ook nog eens een aller magnifiekst maruten patroon. Niet spectaculair, maar wel heel erg subtiel. De Grand Champion 2010 laat zich dan ook het best omschrijven als een Oerdegelijke Kampioen! Zij was simpelweg de mooiste, de beste... 

'Enkel als de Conditie het toelaat' 

We keuvelen nog wat verder over de dingen die ons passioneert en eigenlijk kunnen we wel uren kletsen met André. Hij deed reeds twee keer eerder mee op een show. Dit is echt een uiterst gepassioneerd hobbyist die wij de prijs als geen ander gunnen. We zijn dankbaar dat zij Cleopatra 2 naar hier brachten, haar tentoonstelden en deelden met de wereld die zich er door heeft kunnen laten inspireren. Nog meer dankbaar zijn wij voor de ontmoeting die deze Koi met zich bracht. Dankbaar om deze gepassioneerde hobbyisten te hebben mogen leren kennen nemen we afscheid. Of we haar terug zullen zien op de NKVD10? Enkel als de conditie het toelaat...

Nishikigoi Novelle en de gehele inhoud van http://koiquest.blogspot.com wordt beschermd middels copyright. Niet in enige vorm mag er publicatie plaatsvinden zonder expliciete toestemming.

Interkoi 2010 - De beker gaat wederom naar onze zuiderburen!

Eindelijk was het dan zover, de eerste koishow van het vaste land! Na een lange en vermoeiende dag, die uiteindelijk veel te snel voorbij is gegaan, zit ik hier nu moe, maar voldoen, achter de computer om jullie zo snel mogelijk op de hoogte te stellen van de Interkoi 2010.

Tiebo en ik kwamen omstreeks 9.00 aan bij de exhibitiehal te Rheinberg, waarbij we 's avonds rond een uur of 19.00, nadat alle stands op de show al lang en breed gesloten waren, weer richting huis vertrokken. Het was weer een mooie showdag met vele standhouders, hobbyisten, bonsai en natuurlijk Koi! Ik zal jullie niet langer in spanning houden en de grote prijswinnaars voorstellen, over de show zullen we in de komende dagen nog uitgebreid op terug komen.

Grand Champion

Kohaku gekweekt door Sakai Fish Farm, 87 cm lang.

Supreme Champion

Kohaku gekweekt door Sakai Fish Farm.

Jumbo Champion A

(grootste Go-Sanke) Sanke gekweekt door Sakai Fish Farm, lengte 89 cm.

Jumbo Champion B

(Grootste Koi buiten de Go-Sanke groep) Gekweekt door Marusei Hirasawa, lengte 101 cm.

De Grand Champion titel gaat wederom naar België, zoals vorig jaar ook het geval was. Nu gaat de titel echter naar een hobbyist, en wat voor één! Niet veel later nadat bekend was geworden welke Koi GC was geworden, raakten Tiebo en ik in gesprek met Joachim Clement van 't Viske. Hij deelde ons mee dat hij de leverancier was van deze imposante Kohaku van de Sakai Fish Farm-clan en dat hij ons graag aan de eigenaar wilde voorstellen. Niet veel later stonden wij met André Verpoucke en zijn echtgenote Conny de Jaegher te praten. Ons werd al heel snel duidelijk dat we met een heel gepassioneerde hobbyist stonden te praten die heel veel aandacht besteedt aan een optimale welzijn en ontwikkeling van zijn Cleopatra 2. Cleopatra 2 is de naam van deze gracieuze Sandan Maruten Kohaku, welke met  haar 87 cm en een leeftijd van nanasai (7-sai, in haar 7e levensjaar) al een hele vlotte ontwikkeling achter de rug heeft, maar ook nog voor de boeg heeft. Het doel van André is namelijk om deze dame nog beter te maken en haar over de 90 cm barriere heen te trekken. 

Wij wensen André en Conny hier heel veel succes mee en de hoofdprijs is jullie van harte gegund!

  

Uitgebreide cursus visziekten Barneveld - Dag 5

Afgelopen zaterdag was alweer de vijfde dag van de uitgebreide cursus visziekten in Barneveld. Dit betekent dat de cursus inmiddels alweer halverwege is en er na dag vijf nogmaar drie cursusdagen zullen volgen.

Dag vijf stond vooral in het teken van de algemene medicijnleer, gericht op de vraag: Niet of wel behandelen? Zoals in mijn samenvatting van Dag 4 al te lezen was, is hiervoor eerst een uitgebreide diagnose nodig. Wanneer men middels de diagnose kan stellen dat een behandeling benodigd is om de vis weer gezond te krijgen, is het nodig om te weten welke medicijnen werken tegen de ziekteverwekker en hoe dit medicijn het beste toegediend kan worden. Daarnaast moet men zich altijd afvragen hoe vaak, hoe lang en in welke mate het middel toegevoegd kan worden en of hier nog risico’s aan verbonden zijn.

Er zijn, algemeen gesproken, drie manieren om medicatie bij vissen toe te passen: lokaal (wond- en waterbehandeling), oraal (= via de bek, medicatie in voeding) en parenteraal (= alles wat per injectienaald wordt toegediend). Lokale behandeling kan kort (enkele minuten) tot lang (dagen) worden toegepast in bijv. een quarantainebak. Deze toediening leidt tot effect op de buitenkant van de vis. Een lokale behandeling kan bestaan uit de behandeling van de hele vijver (dit wordt afgeraden in verband met de aantasting van het ‘leven’ in de vijver, het filter en eventueel planten), behandeling in een quarantainebak, kort bad met medicatie in hoge concentratie en wondbehandeling. Deze behandelingen hebben alleen invloed op uitwendige ziekteverwekkers bij de Koi en zullen niet het lichaam van de vis ingaan.

Orale en parenterale toediening leiden tot effecten aan de binnenkant van de vis. Orale toediening wordt vooral toegepast bij interne problemen zoals bijvoorbeeld bij inwendige wormen zoals de Capillaria. Op deze manier komt de medicatie op de plaats waar het werkzaam is. Parenterale toediening wordt vooral toegepast bij de toediening van antibiotica. Injecteren kan rechtstreeks in de spieren, in de bloedbaan of in de lichaamsholte. Het verschil tussen deze drie toedieningsplekken heeft te maken het de opnamesnelheid van het medicijn in de bloedbaan en de afbraak hiervvan door de lever of de uitscheiding door de kieuwen en nieren. Toediening van het farmacon (medicijn) in de bloedbaan geeft de snelste afname van de de bloedspiegel van een medicijn, daar het medicijn middels het bloed gelijk kan worden afgebroken in de lever en uitgescheden door de kieuwen en nieren. Injectie in de spieren leidt tot een concentratie geneesmiddel op de injectie-plaats en middels diffusie naar de bloedbaan neemt deze concentratie langzaam af. Dit is dus een langzamer proces, waarbij de werkzame stof van het medicijn langer in het lichaam van de Koi zal verblijven. Injectie in de buikholte zal het zelfde resultaat opleveren als bij de injectie in de spieren, echter bij gebruik van grote volumia aan injectievloeistof is injectie in de buikholte aan te raden. In de buikholte heeft de Koi namelijk veel meer ruimte om de vloeistof te ‘plaatsen’, wat in het geval van spieren niet altijd het geval is. Orale toediening van medicatie zal meestal leiden tot de langst durende opname van het medicijn in het lichaam. De afbraaksnelheid van het medicijn door de lever wordt bepaald door de lichaamstemperatuur.

Het gevaar van medicijngebruik bij Koi spitst zich toe op de volgende punten: sommige medicatie is gewoon giftig en zal naast het uitroeien van de ziekteverwekkers ook de Koi zelf verzwakken. Daarnaast tasten deze middelen ook het leefmilieu van de Koi zelf aan, waardoor het filter (de bacteriën) aangetast wordt en hierdoor de waterkwaliteit achter uit kan gaan. Er kan bij gebruik van antibioitica ook antibioticaresistentie worden opgebouwd. AB-resistentie kan ontstaan door te lage dosering van het AB, het niet afmaken van de AB-kuur of het veelvuldig toepassen van AB. Bij een volgende infectie kan een bepaalde antibioticakuur dus niet meer aanslaan, waardoor de ziekteverwekkers niet uitgeroeid worden en de Koi op deze manier ziek blijft.

Resistentie kan trouwens ook via bacteriën worden ovegebracht middels sexuele voortplanting. Ziekteverwekkers van bacteriële afkomst die na bijv. een niet goed uitgevoerde antibiotica-kuur in leven blijven (en dus resistenter zijn geworden tegen dit AB), deze resistentie doorgeven aan andere bacteriën. Dit euvel kan zelfs tussen verschillende bacteriesoorten plaatsvinden.

Fische wie Juwelen - InterKoi 2010

Meteorologisch waren we al overtuigd door de laatste weken en de afgelopen dagen zelfs, gingen gepaard met oprecht terrasweer en zal ik je verklappen dat ik zelfs al even in slaap was gevallen in de tuin?!  Persoonlijk was ik ook al helemaal in de stemming geraakt door de vijvertour die ik op de Veluwe beleefde het afgelopen weekend en waarover ik later nog uitgebreid verslaggeving van zal doen. Ik heb het er dan ook echt aan toe; de eerste Koi Show in Europa; De InterKoi 2010. De Duitse Koi Vereniging Koi KLAN organiseert komend weekend, op 24 en 25 april, in Rheinberg te Duitsland, deze Indoor Koi Show

De InterKoi is de grootste Europese Koi Show die geheel overdekt plaats vind. Vanuit heel Europa komen mensen met hun mooiste en meest waardevolle Nishikigoi, om deze tentoon te stellen aan het publiek. Honderden vissen worden onder de ogen gebracht van de Japanse jury, in de strijd om de grote prijs van Duitsland. Meer dan 700 vissen zwemmen rond in 116 grote showvaten die elk voorzien zijn van 2000 liter water, dat extren wordt gefilterd. De grootste Koi meten tot ongeveer een meter in lichaamslengte en zwemmen fier hun rondes terwijl grote ogen en openvallende monden hen ten dele vallen.

In de verdere hallen vind je waren als filters, voeding en alles voor rond om de vijver. Een Bonsai kunstenaar zaagt live voor de ogen van het publiek een kleine boom, gevormd uit iets, dat zich tot voor kort daarvoor nog het best liet omschrijven als een struik. Even verderop vind je een dierenarts die levendig verteld over de gevallen die hij in de praktijk tegen is gekomen. 

Diablo, De Grand Champion van 2009

De hierboven geschetste pittoreske gang van deze show, die plaats heeft op een oppervlak van maar liefst 8.000 vierkante meter, trekt duizenden bezoekers aan. Sinds 2008 wordt de InterKoi weer gehouden in de Regio Rhein und Ruhr. De tentoonstelling, die in de Rhein-Ruhr-halle in Duisburg groot geworden is, vond tussen 2001 en 2007 plaats in Rheda-Wiedenbruck. Met de hal in Rheinberg werd een locatie gevonden, waar de InterKoi verder kan uitbreiden.

Organisator van deze show is de Firma H3D tezamen met de Koi KLAN. Deze van oorsprong regionale vereniging genaamd 'Koi Liebhaber am Niederrhein' is inmiddels verworden tot een der grootste Koi-verenigingen van Europa met meer dan 3.500 leden. KLAN is tevens aangesloten bij de ZNA, een Japanse internationale vereniging, en is voor wat dat betreft een zusterorganisatie van de Nderlandse NVN (Nishikigoi Vereniging Nederland).

Heb je tijd om even langs te gaan of om er tijd voor vrij te maken, laat het dan zeker niet. Bram en ik zullen er zeker aanwezig zijn. Wie wordt de eerste Europese Grand Champion van 2010? Vorig jaar was het de alom geprezen Sanke van de Belgische Danny's Koi cafe die de hoogste eer naar zich toe wist te trekken. Ook verschillende Nederlandse dealers zullen deze show met hun wedstrijdvissen attenderen... spannend dus. Ook de bonsai challenge zal zeker het bezoeken waard zijn. Voor de thuisblijvers zal KoiQuest natuurlijk uitgebreid verslag doen.

Het adres van de Koi Show vind u hieronder. De entree bedraagt Euro 10,- voor volwassenen en Euro 5,- voor kinderen van 5 tot 14 jaar. Voor de allerjongsten is de entree gratis en ook honden worden toegelaten.

Messe Niederrhein Rheinberg
An der Rheinberger Heide 5
47495 Rheinberg

voor meer informatie kun je kijken op www.interkoi.de

Super Saturday!

Bij Studio Sport praat men vaak over een Super Sunday, wanneer er verschillende topteams tegen elkaar voetballen op de zondag. Gisteren was het echter een Super Saturday, maar dan in de koiscène! Het Veluwse koiteam organiseerde namelijk een Veluwse vijvertour, waarbij verschillende koihobbyisten die in de Veluwe woonachtig zijn hun vijver tentoonstelden aan geïnteresseerde hobbyisten uit het hele land. Wij als KoiQuest-zijnde konden dit initiatief natuurlijk niet aan ons voorbij laten gaan, vandaar dat partner Tiebo Jacobs zijn vertrouwde Groningen voor even verruilde voor het plaatsje Oldebroek (in de Veluwe welteverstaan).

Ik (Bram) kon hier helaas niet bij aanwezig zijn, want ik had gedurende de dag 'Dag 5' van de Uitgebreide cursus visziekten in Barneveld.  

Aansluitend aan de Veluwse vijvertour was er barbecue georganiseerd, welke bekend staat als de Veluwse koiavond. Daar ik toch al in Barneveld was, zou het niet zo'n heel eind rijden zijn naar de hoogste streek van Gelderland. Ware het niet dat er enkele cursisten die ook naar de Veluwse koiavond zouden gaan, eerst nog even langs Harmelen gingen, om een bezoekje te brengen aan Deshima Koi te Harmelen. Deshima Koi is een nieuwe koizaak welke wordt geleidt door Leo de Bruin en John de Leur.

Na dit bliksembezoek, waar ik enkele zeer mooi Koi (en Koi-ontwikkelingen) heb mogen aanschouwen, werd er in caravaan richting Oldebroek gereden. Wat een gezellige avond was dat, de Veluwse koiavond. Ruim tachtig (!) mensen die hierbij aanwezig waren, en allemaal koihobbyist! Genoeg lui om even een babbeltje mee te maken dus. Naast alle gezelligheid hadden vele sponsoren, waaronder KoiQuest, diverse artikelen beschikbaar gesteld voor een loting onder de aanwezigen. Deze loterij had als doel om geld in te zamelen voor KiKa en War Child en de totale opbrengst zou uiteindelijk worden toegevoegd De actie van Ewit. Na een hele gezellige avond, welke natuurlijk weer veel te snel voorbij was, kroop ik moe en voldaan mijn bedje in...

Genoeg stof om over te verslaggeven dus! Houd de site (net als altijd natuurlijk ;)) dus goed in de gaten!

BeniKoki - The Rise and Fall -

Miljarden Koi zien jaarlijks het levenslicht. Dat er in de loop van de geschiedenis zo af en toe eens een prettige verassing tussen zit, is dan ook totaal geen gekke gedachte. Of het nu vanuit een visie of een ongelukje voortkomt, doet er dan eigenlijk helemaal niet toe. Als je een prachtige unieke Koi wordt geschonken door moedertje natuur dan ben je vooral erg dankbaar. Dat dezelfde moeder natuur het gegunde geluk even hard kan ontnemen als ze je werd gegeven, is een pijnlijke waarheid geworden voor mr. Suzuki-san....

De Benikoki werd eigenlijk per toeval ontwikkeld door Tomiei Suzuki (Kinsuien). Deze parttime kweker stelde een oyagoi-koppel samen dat een Ginrin Goshiki Showa zou moeten voortbrengen.Dat was zijn visie. Bij zijn pogingen om deze Koi te kweken stuitte Kinsuien op een Koi die leek op een kruising tussen een Doitsu Sanke en een Doitsu Goshiki. Hier wilde de kweker wel mee verder en vervolgens trachtte hij deze te kruizen met één van zijn vrouwelijke oyagoi Goshiki, maar jaar na jaar bracht deze combinatie een weinig bevredigend resultaat.

'Hoewel Kinsuien hier zelf weinig waarde in zag, werden ze door zijn vrouw apart gehouden omdat zij ze wel leuk vond'

Op een dag vertoonde de kweek een tweetal Koi met een vreemde zilverachtige basiskleur. Ook vond hij rode patronen op deze Koi. Hoewel Kinsuien hier zelf weinig waarde in zag, werden ze door zijn vrouw apart gehouden omdat zij ze wel leuk vond. Toen Kinsuien werd bezocht door een Japanse dealer en een Amerikaan, waren de mannen (en daarmee de vissen) op slag verkocht. Een nieuwe markt werd geboren. De Koi waarvan de ouders naar de namen Kujaku en (Ginrin) Goshiki Showa luisterden, werden ingezet op de ZNA Koi show en werden er zelfs bekroond. Deze Koi, die zich in feite nog het beste als een Doitsu Goshiki Showa laat omschrijven, werd door Kinsuien, nadat deze een druppeltje Sake teveel had gedronken, tot Benikoki gedoopt. 

De Benikoki is een opmerkelijke Koi, die op shows veelvuldig wordt bekroond met Most Unique prijzen. De variëteit leek een gouden toekomst tegemoet te gaan, maar dit droombeeld werd bruut verstoord toen Kinsuien bij de aardbeving in 2004 al zijn ouderdieren verloor. Erg jammer want zijn nisai waren op dat moment erg veelbelovend. Na deze catastrofale ontwikkeling heeft Kinsuien, wat het kweken van Koi betreft, nooit meer de draad opgepakt en is hij bij zijn dochter net buiten Niigata gaan wonen. Erg jammer, want zijn driejarigen waren op dat moment erg beloftevol. Zijn faciliteiten worden nu gebruikt door de kweker Torazo. 

Zoals gezegd, wordt de Benikoki vaak aangezien voor een Beni Kumonryu. En hoewel dit een logisch misverstand is, zijn de Koi toch wezenlijk verschillend. Daar de Benikoki voortkomt uit de Kujaku is het logisch dat deze vis metallic zou zijn.  De nodige luster zal een jonge Benikoki zeker vertonen, maar oprecht metallic is de Koi bij lange na niet. De vererving van dit kenmerk is niet zeer sterk geweest en in vergelijking tot bijvoorbeeld de Beni Kikokuryu, de metallic versie van de Beni Kumonryu, stelt het maar weinig voor. Deze zal vervagen naarmate de Koi tot vervolwassening komt. Logisch ook, want anders zou het eerder de Beni Kikokuryu zijn die verward zou worden met de Benikoki. Deze twee zou je zonder problemen van elkaar kunnen onderscheiden. op onderstaande foto's zie je eerst twee Beni Kikokuryu (metallic) en daaronder een Benikoki geflankeerd door een Kumonryu, waaruit duidelijk blijkt dat de Benikoki veel minder van de metallic weg heeft dan zijn afkomst doet vermoeden. Let ook vooral op de borstvinnen. Deze verraden veel.

                                                                                         (foto boven: Jos Aben)

Desondanks is het metallic dus wel een verschil in relatie tot de Beni Kumonryu, maar er is meer... Het meest duidelijke onderscheid tekent zich af in het feit dat de Benikoki als gevolg van het Kujaku-bloed een duidelijke rij zwarte ingekleurde matsuba-schubben over de rug heeft liggen, zoals we dat ook kennen van de Doitsu Kujaku. Dit kenmerk is zeer duidelijk te zien op onderstaande foto van een Benikoki. daaronder zie je een foto van een beni Kumonryu en wordt het verschil al snel duidelijk.

Voorts is zit er een groot verschil in het pigment en dan wel in de gelaagdheid ervan. Vinden we bij de Beni Kumonryu  uitsluitend rode patronen die onder het sumi doorlopen, bij de Benikoki echter, vinden we zowel hi dat onder het sumi doorloopt als hi dat zich ophoud in dezelfde (bovenste) huidlaag. Hierdoor neemt het rood een concurerende positie in ten opzichte van het sumi en zal het niet onder het zwart door kunnen lopen. Je ziet dan juist vaak dat de grens tussen het hi en het sumi behuisd wordt door een dun lijntje shiroji. Bij de Beni Kumonryu vinden we sumi dus in alle gevallen dominant ten opzichte van het rood, bij de Benikoki vinden we beide vormen.

'Deze verschillen, hoe subtiel dan ook, zorgen voor het unieke karakter van deze vis'

Deze sterke scheiding tussen twee verschillende pigmenten zien we veel meer bij metallieke variëteiten. In welke lagen dit pigment zich exact ophoudt zou uit onderzoek moeten blijken. Helaas zijn er weinig tot geen van deze exemplaren voorhanden, laat staan voor onderzoek. Zie op onderstaande foto een tweetal Beni Kumonryu.

Een laatste verschil tussen de Beni Kumonryu en de BeniKoki is wederom te herleiden van de ouderdieren. Zo heeft de van de shusui afstammende Kumonryu nagenoeg nimmer zwart boven op het hoofd, daar waar de met showa bloed gekweekte Benikoki dat wel vertoond. De genoemde verschillen, hoe subtiel dan ook, zorgen voor het unieke karakter van deze vis.

'Het is een prachtige Koi en we zijn dankbaar het diertje te hebben gekend'

Of de Benikoki ook het toekomstbeeld van de Nishikigoi zal kleuren, is allerminst zeker. Slechts mondjesmaat duikt er nog een exemplaar op, waarschijnlijk uit een toevalskweek. Nederland bereiken deze exemplaren dan in geen gevalle. Groot euvel zal zijn het ouderstel, maar zeker ook het feit dat deze Karasu-achtige Koi moeilijk zijn schoonheid weet te behouden bij een toenemende lengte en wasdom. Alhoewel het voor de kwekers in Japan niet erg moeilijk moet zijn de variteiteit te doen herleven, is het de vraag of zij er de meerwaarde van inzien en zij hun tijd en ouderdieren niet liever aanwenden voor de volbrenging van hun eigen visie. Of we de varieteit nog terug gaan zien of niet, het is een prachtige Koi en we zijn dankbaar het diertje te hebben gekend. 

Uitgebreide cursus visziekten Barneveld - Dag 4 deel 2

In navolging van het blog over dag 4 van de uitgebreide cursus visziekten te Barneveld, had ik nog een tweede deel beloofd met daarin het practicum en de tussentijdse toets van die dag. Het practicum bestond dit keer uit het stellen van een diagnose van een (zieke) meegebrachte Koi door Joop van Tol. Bij de eerste blik op deze vis werd het gelijk duidelijk dat deze niet lang meer te leven had. Zwaar geteisterd door een flinke open wond achter de kop en daarnaast ook het tonen van hevige stress, werd de Koi dan ook snel uit zijn lijden verlost middels een dodelijke vaccinatie in de hartstreek. Het euthaniseren middels deze vaccinatie is de meest 'humane' manier om een Koi uit zijn leiden te verlossen. Het werkt sneller dan een overdosis verdovingsmiddel en wordt ook ethisch beter geaccepteerd dan de vervolgstap die bij de overdosis-verdovingsmiddel-methode gebruikelijk is: het doorknippen van de ruggewervel achter het hoofd en zo alle (zenuw)contacten te ontbinden.

Voordat de vis werd verdoofd, werd er eerst diverse slijmhuid- en kieuwafstrijkjes gemaakt. Het is zeer belangrijk om deze afstrijkjes te nemen voordat de Koi in het water met verdovingsvloeistof terecht komt, daar de meeste verdovingsmiddelen antibacterieel en parasietdodend werkt. Zo is het dus mogelijk om bij een met parasieten bedekte Koi geen parasieten te vinden bij een afstrijkje, als de vis eerst verdoofd is geweest.

Het werd al vrij snel duidelijk wat er loos was, zie onderstaande videos:

De parasieten huidworm, kieuwworm, costia, chilodonella en zelfs trichodina werden op deze Kohaku gevonden. Daarnaast is de gatenziekte aanwezig, welke voornamelijk door de Aeromonas of Pseudomonas-bacterie wordt veroorzaakt.

De huidworm (Gyrodactylus) en kieuwworm (Dactylogyrus), te onderscheiden doordat de kiewworm eierleggend is en de huidworm levendbarend is. Daarnaast is de kieuwworm over het algemeen kleiner dan de huidworm en toont de kieuwworm twee paar donkere oogvlekken, welke duidelijk zichtbaar zijn. In één huidworm kan onder een microscoop wel drie tot vier generaties zichtbaar zijn, waarbij de nakomelingen zich al aan het ontwikkelen zijn binnen in het lichaam.

De Gyrodactylus is hemafrodiet (tweeslachtig) en kan zichzelf voortplanten. Deze worm voedt zich met bloed en epitheelresten van zijn gastheer.

Zie het verschil tussen de huid- en kieuwworm in de onderstaande afbeelding van Joop van Tol:

Costia is een flagellaat (een zweepdiertje met als kenmerken de typische zweepdraden voor voortbeweging, vasthechting en voedselopname) en wordt snel over het hoofd gezien. Dit is één van de weinige parasieten die moeilijk te vinden is bij microscopisch onderzoek en het wordt dan ook sterk aangeraden om deze bij een 400x vergroting te zoeken, in tegenstelling tot een 100x vergroting bij de veelvoorkomende andere parasieten.

Trichodina is een cilliaat (trilhaardiertjes; eencellige diertjes, die zich d.m.v. trilharen voortbewegen) en hecht zich middels zijn 'haken' aan de slijmhuid en kan op deze manier beschadigingen geven aan de vis.  

Chilodonella is net als trichodina een cilliaat. De trilhaarkransen zorgen voor de typische voortbewegingen van deze parasiet. Ook chilodonella leeft van huidcellen en komt voornamelijk voor op de vinnen, het lichaam en de kieuwen.

Het is natuurlijk heel erg sneu dat het voor deze Koi zover heeft moeten komen, maar voor ons, als cursisten van  deze uitgebreide visziekten cursus, is het erg interessant studiemateriaal. Zo leren de cursisten omgaan met alle handelingen bij het nemen van afstrijkjes, het herkennen van ziekteverwekkers en het stellen van een diagnose. Zo heeft de dood van deze Koi toch nog enorm veel waarde gehad.

De vragen van de tussentijdse toets zal ik jullie in een volgend blog voorgeven.

To be or not to be...

In navolging van de Grand Champion Kohaku en de Adult Champion Sanke van de Wakagoi Show 2010 in Tosu City, zoals je hebt kunnen lezen in de voorgaande blog hieromtrent, hierbij nog een tweetal winnaars. Het Go-Sanke rijtje wordt allereerst gecomplementeerd door een Showa en uiteindelijk gesloten, met in gedachten de uitspraak 'De hobby begint en eindigt met Kohaku',  door een Kohaku als Baby Champion. Waar het kleinste kampioentje later wat aandacht zal krijgen, wil ik graag betreffende Showa even met jullie bespreken.

De Showa is er eentje met een zeer typisch patroon zoals we dat ook kennen van Sekiguchi Showa, namelijk met een meer bloemig patroon. Bezit door Eiichi Watanabe meet het visje nu 43 cm. Deze Showa beschikt over veel karakter door met name het genoemde hi patroon, maar ook vanwege de karakteristieke bouw van het hoofd. Mooi breed en een relatief lange neus, hetgeen ervoor zorg zal dragen dat de vis geen stomp gezicht zal krijgen in de toekomst. Naarmate de Koi groeit namelijk, zal de lengte vanaf de Meheba (afstand tussen de ogen) tot aan de neus kleiner worden. Even terugkomend op het patroon, valt ook op het subtiel aanwezige sumi dat ook evenzo subtiel geplaatst lijkt te zijn. Hier ligt een intrigerende ontwikkeling in het verschiet. Wie immers niet, zou zich deze Koi willen voorstellen als een jumbo waarbij het sumi zich op een fabelachtige wijze om de Koi heen manifesteert. 

' Wanneer het sumi tot zijn volledige uiting komt, zal het Hi op zijn retour zijn' 

Of dit ooit het geval zal zijn, valt echter te betwijfelen. Ondanks dat het sumi zich bij lange na nog niet heeft ontwikkeld en we nog voldoende aoji (onderhuids sumi) op de Koi zien, lijkt het hi patroon echter al verder gefinished. Dit kan men herkennen aan het relatief korte sashi dat overal maximaal 1 schub breed is. Daarbij is het de kleur die ook vooral verklapt dat deze vis reeds verder in zijn ontwikkeling is dan een kwekers graag zou zien op een potentiële Adult Champion. De kleur is vrij donker en oogt hard. (foto-beïnvloeding voorbehouden). Dit wil zeggen dat het pigment op dit punt van zijn ontwikkeling al te intens gevoed is, waardoor de 'flexibiliteit' van deze cellen om te kunnen meekomen met de groei van de Koi, en om later zonder verzwakkingen nog eens te kunnen pieken, ernstig is ingedeukt. Onderstaand het ultieme voorbeeld hoe een Showa wel zijn kwaliteiten vast wist te houden tot dat ook het sumi volledig tot ontwikkeling was gekomen. Dit was de winnaar van de Shinkokai All Japan Combined Nishikigoi Show 2009. De vis meet op de foto 92 cm. Meer hierover vind je binnenkort terug op de Nishikigoi Novelle. 

                               

Dit wil overigens niet zeggen dat een Go-Sanke altijd maar dezelfde kleur Hi moet hebben op een bepaalde leeftijd. Logica vertelt ons immers dat de ontwikkeling en evolutie van een Koi, grotendeels geborgen ligt in diens genenpoel zoals zij vererfd heeft van de ouderdieren. Het is derhalve kweek afhankelijk hoe het verloop van het pigment kan zijn, gedurende de groei en ontwikkeling van een Koi. Naarmate op deze erfelijke factoren meer is geïnvesteerd en de bloedlijn meer is gestabiliseerd, kan er meer zekerheid worden gegeven over het pigmenttype van de Koi. Dan nog echter, zal dit altijd afhankelijk zijn van meerdere factoren zoals met name de (kleur)voeding, zowel oraal als door voeding in het water.  Het lijkt er dus op dat deze Showa zijn kruit heeft verschoten voor de toekomst. Wanneer het Sumi tot volledige uiting komt, zal het Hi op zijn retour zijn. Momenteel houdt KoiQuest zich bezig met een diepgaande studie aangaande het pigment en er valt dus nog veel meer te verwachten aangaande dit onderwerop op de Nishikigoi Novelle.

' Het is de kunst en passie de potenties van de Koi, zoveel mogelijk te harmoniseren en wanneer gefinished, deze zo lang mogelijk te waarborgen' 

Een verdere indicator dat deze Koi het op de lange termijn waarschijnlijk zal afleggen tegen de toekomst, valt te bespeuren in de borstvinnen. Ja, je ziet een mooi Motoguru in de aanzet van beide vinnen, maar dat is niet wat ik bedoel. Als je kijkt naar de transparantie van de borstvinnen, dan zie je dat deze eigenlijk maar meer voor de helft transparant zijn. Aan de uiteindes welteverstaan. De geheel eerste helft van de borstvinnen is niet (meer) doorzichtig. Het oogt mat wit. Dit is een indicator dat deze Koi minstens Nisai (in het tweede levensjaar) is. Met 43 cm is deze Showa dan absoluut niet de grootste meer. Let op, ook dit is geen regel. Juist bij Jumbo Tosai en ook bij tosai van Marudoh Koi Farm zijn de vinstralen meestal al wel ingekleurd. Blijven nadenken dus en een gezond referentiekader opbouwen.

Hieronder zie je een voorbeeld geillustreerd met rechts de borstvin van een jonge Koi die nog volop groeipotentieel heeft. De vin is nagenoeg geheel transparant en de jeugdigheid straalt eraf. Links zie je dan de vin van een yonsai (in het vierde levensjaar). De vis heeft nog wel wat groei over, maar beduidend minder dan zijn buurman. De vinstralen zijn veel verder ingekleurd. De hele vin oogt ook niet meer zo fris en fruitig.

Dit is echter niet vreemd. Tijdens een interview dat ik samen met Bram hield met Toshiaki Sakai (Yamamatsu Koi Farm) en Takamitsu Sekiguchi (Sekiguchi KoiFarm) in 2009, vertelden zij dat het veelvuldig voorkomt dat Koi, waarvan reeds met zekerheid kan worden gezegd dat zij niet over voldoende toekomstpotentieel beschikken voor de langere termijn, doch die op korte termijn wel over showpotentie beschikken, opzettelijk klein worden gehouden door deze op koudere temperaturen te houden. Op deze manier kunnen zij toch hun Farm in een goed daglicht stellen in de kleinere lengteklassen op een show, zonder dat dit ten koste gaat van de potentie van hun tategoi, die gewoon lekker in de mudpond blijven. Het volledige interview kun je lezen in de KoiWijzer 40 (Editie 4, 2009).

foto's: Niigata-Nishikigoi.com

Uitgebreide cursus visziekten Barneveld - Dag 4

De tweewekelijkse routine om op de zaterdag weer richting Barneveld te gaan, begint nu eindelijk een beetje te komen. Het was afgelopen zaterdag namelijk weer tijd voor de uitgebreide cursus visziekten georganiseerd door de NVN in samenwerking met het PTC+ te Barneveld. Inmiddels is dag vier van deze cursus alweer achter de rug, de helft van het totale aantal cursusdagen. Om deze reden was er ook een tussentijdse toets georganiseerd, waarin vele (strik)vragen over verscheidene onderwerpen werden gesteld. Ook voor de lezers van KoiQuest heel interessant om eens over na te denken. Hierover later meer.

De dag begon onverwacht rustig, wat vooral te maken had met het feit dat er twee cursusleden die om begrijpende redenen niet aanwezig konden zijn. Toevallig ook de twee die het meeste kabaal maken, dus dat werd gelijk gemerkt. Eén van hen is nu zelfs onderweg of net aangekomen in Japan... Niet verkeerd dus! Eerlijkgezegd heb ik nu al weer heimwee om terug te keren naar het land van de reizende zon, helaas ben ik nog student en roepen de verplichtingen van mijn opleiding. Gelukkig heb ik als student-zijnde dan wel weer een zomervakantie om u tegen te zeggen en heb ik mijn verblijf deze zomer alweer vast staan!

De vierde cursusdag dus... Weer een interessante dag met veel theorie over onderzoeksmethoden en diagnose bij zieke Koi, aangevuld met toelichting van bepaalde ziekten/aandoeningen die bij Koi kunnen voorkomen.

Wederom onder leiding van dierenarts Foppe Zwanenburg werd de stof in begrijpelijke taal gepresenteerd aan de cursisten. De ochtend begon met een toelichting over diagnose en herkenning van ziekte bij Koi. Ziekten kunnen ontstaan door drie oorzaken: Primaire ziekten (1 enkele oorzaak, bijv. KHV), secundaire/multifactoriële ziekten (2 of meerdere oorzaken, bijv. Slecht water gevolgd door het toeslaan van een parasiet en/of een bacterie) of door een verkeerd managment (fouten in de verzorging van de vissen, bijv. slecht voer(regime)).

Maar hoe stelt men nu de juiste diagnose? Voor een dierenarts, of KVA-er (Koi, vijver, adviesdienst, onderdeel van de NVN) gaat dit als volgt:
1. Signalement en anamnese (vraaggesprek met de klant)
2. Wateronderzoek
3. Lichamelijk onderzoek: algemene indruk en algemeen onderzoek
4. Nader onderzoek (slijmhuidafstrijkje)
5. Bacteriologisch onderzoek en antibiogram
6. Conclusie
7. Behandelplan opstellen en uitvoeren

SignalementZijn er bijzondere kenmerken zichtbaar? Daarnaast zijn de leeftijd en het geslacht van de Koi ook van belang. Vrouwelijke Koi kunnen namelijk last krijgen van het zogenoemde ‘versteende kuit’, waardoor vergroeiingen, zwemblaasproblemen of zelfs de dood het gevolg kan zijn.

AnamneseIs er een logboek (waarin onder andere de waterwaarden, toepassing van medicatie of watersupplementen, waterverversingen zijn bijgehouden) aanwezig? Vervolgens wordt het probleem door de eigenaar toegelicht (wat is het probleem en hoe lang speelt het al? Zijn alle vissen ziek of slechts enkelen? Wat wordt er gezien aan de vissen? Zijn de verschijnselen plotseling opgetreden of meer geleidelijk?), het algemeen functioneren van de vis (voederopname, zwemgedrag), de huidige leefomstandigheden (hoe worden de Koi nu gehouden? Is er sprake van overbezetting? Zijn er veranderingen in de waterkwaliteit? Welke waarden zijn gemeten? Wanneer voor het laatst? Wat voor filter wordt er gebruikt? En zijn er de afgelopen tijd nog veranderingen aan het filter toegepast?) en vervolgens de voorgeschiedenis van de Koi (wildvang? Wanneer gekocht, in vijver geplaatst? Quarantaine toegepast? Nieuwe voeding toegepast? Frequentie van het water verversen? Is het filter onderbroken geweest? Is er al een diagnose gesteld en eventueel al een behandeling toegepast? Wanneer, waarmee en wat is het resultaat?)nagevraagd.

De voorgeschiedenis is erg belangrijk om te weten te komen, daar de eigenaar van de zieke Koi mogelijk al diverse behandelingen met antibiotica heeft toegepast en dat een volgende behandeling mogelijk een dodelijke oorzaak tot gevolg kan hebben doordat de Koi al zoveel verzwakt zijn geraakt door de eerdere behandelingen.

WateronderzoekBij het wateronderzoek zijn vooral de parameters NH3/NH4 (ammonia/ammonium), NO2 (nitriet), pH, KH en O2 (opgeloste zuurstof) van belang. Daarnaast is de temperatuur in combinatie met de hoeveelheid opgeloste zuurstof in het water een belangrijke waarde om te meten. NO3 (nitraat) kan in hoge concentraties (boven de 50 mg/l) groeiremmend en een verminderde weerstand opleveren en is daardoor minder essentieel dan de andere waterparameters om te testen. Zie voor ene uitgebreidere toelichting over de waterparameters het blog Dag 1 van de cursus.

Algemene indrukBij de algemene indruk wordt nadrukkelijk gekeken naar de algemene conditie van de Koi. Het bewustzijnsniveau (is de Koi alert?), gedrag en houding (neiging tot drijven of zinken? Schokkende zwembewegingen, kantelen, scheef zwemmen? Traagheid, afzondering?), zwembewegingen (geknijpte vinnen, schuren?), lichaamsbouw (enige afwijkingen zichtbaar, te dikke buik, bolle ogen, uitstaande schubben, bolle lichaamsholte (oedemen: vochtophoping), voedingstoestand (vermagerd: ingevallen buik of rugspieren?), huid en vinnen (slijmhuid: glanzend of troebel, dikke of dunne slijmlaag?, vinnen: bloedingen, knobbeltjes, gerafeld, dof?) en in het oog springende afwijkingen worden nog eens goed onder de loep genomen.

Algemeen onderzoekBij het algemene onderzoek wordt de Koi van dichterbij bekeken. De ademhaling (kieuwbewegingen), slijmvliezen (slijmhuid en vinnen: dienen glad, glanzend, vochtig en doorzichtig te zijn. Kieuwen: dienen dieprood, glanzend en glad te zijn. Afwijkingen aan de kieuwen zijn symptomen als bleekheid, onregelmatigheid, vlekken, verkleuring of gedeeltelijk afgestorven onderdelen van de kieuw), ogen (dienen glad, glanzend, vochtig en doorschijnend te zijn), ontlasting (door middel van het afstrijken van de buik richting geslachtsdeel kan een mestmonster genomen worden en worden onderzocht) en opvallende afwijkingen nog eens nader bekeken.

Nader onderzoek
Middels een afstrijkje van de slijmlaag, afstrijkje of stukje kieuw, bloed, röntgen, echo, ontlasting of virusonderzoek kan er, wanneer er in de voorgaande situaties nog geen diagnose gesteld kan worden, nader onderzoek worden gedaan. Het merendeel van deze toepassingen dient wel onder verdoving te gebeuren.
Wanneer er na het ‘nadere onderzoek’ nog steeds geen diagnose kan worden gesteld, kan een bacteriologisch onderzoek worden gedaan. Vooral bij open wonden is dit een veelgebruikte toepassing. Middels een bacteriologisch onderzoek kan worden vastgesteld om welke bacterie het gaat en via een antibiogram kan worden bepaald welk antibioticum kan worden toegepast om deze schadelijke bacterie te doden.

Uiteindelijk kan er na het volgen van het stappenplan een conclusie worden getrokken(= welke aandoening) en een behandelplan worden opgesteld en uitgevoerd.

Om voor jezelf als hobbyist enige duidelijkheid te creëeren kun je zelf dit stappenplan ook nagaan. Wacht echter nooit te lang met het zoeken van hulp, want voor je het weet 'kijk je de vis dood'. Een gespecialiseerde dierenarts, je vaste dealer of een KVA-er is daar een geschikt persoon voor.

De tussentijdse toets en het practicum zal ik in een ander blog  deze week toelichten.

Ontmoet de Kwekers uit Japan

Nog enkele weken en het is alweer zover. Dan vinden de Nationale Koi- en vijverdagen 2010 (NKVD) plaatst. Georganiseerd door Koi2000 zal het evenement, in tegenstelling tot voorgaande jaren, terugkeren naar haar geboortegrond, de Tuinen en Het Waterrijk van Appeltern. Alhier zal het gevecht om 'Holland's next top Koi model'  plaatsvinden. Als jij en ik het voor het zeggen hadden, dan won natuurlijk onze eigen Koi, want die is toch het allermooist? Omdat er niet zoveel Grand Champion bokalen beschikbaar zijn, maar meer nog zodat er enige waarde aan de ereplaatsen kan worden toegekend, zal de jury van dit gevecht bestaan uit een internationale jury. 

De jury zal bestaan uit Alan Coogan, BKKS-jurylid in Engeland en reeds sinds de allereerst NKVD verbonden met deze show, Kieron Burns, eveneens van het British Koi Keepers Society (BKKS) en dan vanuit het Japanse; Mr. Hiroi van de Conias Koi Farm, Mr. Kataoka van de Katasei Koi Farm, Mr. Inoue van de Beppu Fish Farm.

Het is voor het eerst dat er een kweker vanuit het zuiden van Japan (Mr. Inoue) aanwezig zal zijn op deze show en dat is een aangename verassing. Met deze samenstelling zal de jury dit jaar niet drie- maar vijfkoppig zijn en dat is nog meer een goede ontwikkeling voor de Koi Show van de in 2000 opgerichte vereniging om nog wat sterker in de schoenen te staan. Naar verluid hebben de heren juryleden er zin in om het Neerlandse aan te mogen doen. In de komende weken zullen we aan jullie de juryleden wat uitgebreider voorstellen.

And the Wakagoi Show Winner is...

Sakai Fish Farm (SFF). In Tosu City, thuisbasis van de 28e Wakagoi Show, bleek de Maruten Kohaku met 22 tegen 19 stemmen te sterk voor een, eveneens een op de Sakai Hiroshima Koi Farm geboren, Taisho Sanshoku (Sanke).

Traditioneel, zoals bij vrijwel ieder koishow wereldwijd, wordt als eerste de Grand Champion gekozen. Dit wordt gedaan omdat deze Koi geen aanspraak meer kan maken op andere prijzen. Het is simpelweg de beste binnen de gelederen van de show en daarvoor is maar één titel: De Grand Champion. Ook in deze Wakagoi show waar, zoals Bram reeds uitlegde in de aankondiging van deze show, enkel Koi worden ingezet tot een maximum van 63 cm, wordt de ultieme kampioen bekroond met een Grand Champion titel.

Het jureren geschied democratisch. Met 41 juryleden heeft een Koi, om rechtsreeks tot Grand Champion te worden uitgeroepen, 21 stemmen nodig. Alle juryleden lopen rustig hun rondes langs alle showvaten en brengen individueel hun stem uit. Tijdens deze show werd geen duidelijke meerderheid gehaald om in de eerste ronde al een winnaar aan te wijzen. In dit geval worden dan de twee Koi met de meeste stemmen apart in een vat geplaatst waarop alle juryleden nogmaals hun stem uitbrengen met deze twee Koi als enige optie. Op onderstaande foto's zie je hoe respectievelijk de Kohaku en de Sanke naar de nieuwe vats worden gedragen.

De Kohaku wist in de eerste ronde een 11-tal aan stemmen te vergaren, daar waar de Sanke er 5 naar zich wist toe te trekken. Ondanks de concurentie van onder andere Dainichi, die met eveneens een formidabele Maruten Kohaku tot één van de favorieten behoorde (zie onderstaande foto), moet  Kentaro Sakai een pittig binnenpretje hebben gekend, daar beide vissen, die nog in de strijd om de hoogste plaats zitten, beide afkomstig zijn van de farm uit Hiroshima (SFF). En dat is terecht, want zeg nu zelf, deze onderstaande beul van slechts 63 cm van Dainichi is een absolute droomvis! In een latere blog vind u geheid meer over deze Kohaku.

Nu de keus tot slechts twee Koi is beperkt lijkt de uitslag een makkie. Dat dit niet persé zo moet zijn bleek wel weer tijdens deze show. Hieronder ziet u een foto van de twee vats naast elkaar en de Chief of Jury, Nagashima san, die de boel inspecteert.

In een keurige rij gaan 41 juryleden langs de twee vaten om vervolgens het lot van de twee Koi te bezegelen met hun keus. Er waren 22 tegen 19 stenmmen nodig om de uiteindelijke winnaar aan te wijzen. Hieronder zie je ze naast elkaar. Welke zou jij kiezen?

Beide Koi beschikken over een fenomenale huidkwaliteit, erg bijzonder en bijzonder mooi. De jeugdigheid van deze vissen is nog duidelijk te herkennen aan ondermeer de glans op de bovenzijde van de kieuwplaten en de fonkelingen die verspreid over de huid liggen en vooral langs de rugvin zichtbaar zijn. De Sanke lijkt over het beste shiroji (witte huid) te beschikken en tezamen met het prachtig geplaatste sumi (zwart), maakt het de tric-coloure tot een prachtig plaatje. Ook de Kohaku beschikt over een magnifiek patroon dat misschien iets tekort komt in de schouder, doch dat ruimschoots gecompenseerd wordt met een uitstekend Maruten (hoofdpatroon). Door het ontbreken van patroon in het voorste gedeelte van de schouderpartij, waardoor het shiroji erg in het oog komt te liggen, vind ik persoonlijk dat deze dan ook wel erg goed moet zijn.

'Mijn persoonlijke keuze zou toch anders zijn'

Zoals ook bij de grootsten echter, wordt de body van het grootste belang geacht en bij eenzelfde huidkwaliteit overleeft de Kohaku, welliswaar  ternauwernood, het iets mindere shiroji op body, en gaat met een nipte zege aan de haal met de titel van Grand Champion van de 28e Wakagoi Show.  Mijn persoonlijke keus, zou, om bovenstaand gemotiveerde reden, toch anders zijn. Bovendien vind ik dat de huidkwaliteit op de Wakagoi Show minstens even zwaar zou moeten wegen als de body. Op deze show vind je immers logischerwijs de wat jongere vissen en dan mag je wel wat verwachten van de huidkwaliteit. Voorts is het maar afhankelijk van de bloedlijn wanneer de Koi de breedte in gaat. Dat zou betekenen dat sommige kwekers nooit in aanmerking zullen komen voor een prijs op de Wakagoi Show. Alhoewel ik overigens meer fan ben van het zachte rood van de Kohaku, oogt het felrode hi van de Sanke perfect voor de show. Uiteraard zijn het 'slechts' foto's aan de hand waarvan wij oordelen en de Koi in het echt zien geeft waarschijnlijk een net iets andere beleving. Aan de hand van de positie van de borstvinnen en de stand van het hoofd, denk ik ook dat de Kohaku net iets fotogenieker is geweest dan de Sanke. Deslaniettemin houden we van dergelijke foto's. Daarom hieronder nogmaals de Grand Champion Kohaku en de Adult Champion Sanke als eyecandy. Enjoy! 

 

 

Sakai SFF moet u overigens niet verwarren met Toshio Sakai van het Isawa Nishikigoi Center in Yamanashi en zijn oudere broer Toshiyuki Sakai samen met zijn zoon en inmiddels shacho (=baas) Toshiaki Sakai van de Yamamatsu Koi Farm in Mushigame. Hieronder ziet u de eigenaar, Johnny Tam uit China (in het midden), Ryuki Narita (links) met de winnende Koi.

bron & foto's: Niigata-Nishikigoi.com