Proef Japan in Appeltern

Liefhebbers van de Japanse cultuur kunnen zich op 7,8 en 9 mei helemaal uitleven. Zo kan men aan de Japan Boulevard van De Nationale Koi- en Vijverdagen een stand bezoeken waar traditionele theeceremonies worden gehouden. Niet alleen kan men er heerlijke theesoorten próeven, ze worden bij belangstelling ook verkocht!

De oorsprong van het theedrinken ligt in China, waar het tot grote bloei kwam in de Tang Dynasty. Heden ten dage speelt de traditie ook in Japan een grote rol. De theeceremonie is een ritueel waarin elementen van Boeddhisme, Taoisme, Confucianisme, Zen en Shinto op harmonische wijze zijn samengekomen. Het ceremonieel is een gebeurtenis waarin de activiteit zich beperkt tot het bereiden en drinken van thee. Hierdoor nemen concentratie en waarnemingsvermogen in intensiteit toe.

Moment van verstilde aandacht
De theeceremonie wordt uitgevoerd in een speciaal ingerichte ruimte. Schuifpanelen van rijstpapier houden de storende invloed van de buitenwereld op een afstand. Er is alleen het geluid van vuur, van water, van bamboe, en van stilte. Het is een moment van verstilde aandacht. De theeceremonie is een perfecte gelegenheid om de mooiste momenten van het leven te delen.

bron:Koi2000.com

auteur:Dennis Barten

Man vist in Dierenpark

In het Safaripark Beekse Bergen in Hilvarenbeek is vanochtend een 24-jarige man aangehouden, omdat hij zat te vissen in het park. De man had besloten op karper te gaan vissen. Afgelopen week waren in de vijver tweehonderd karpers uitgezet door het Safaripark.

Toen hij betrapt werd door medewerkers van het park, had hij een boodschappentas met daarin negen dode en versufte karpers bij zich. De politie denkt dat de man de vissen met een voorwerp op de kop heeft geslagen. Alhoewel voor ons moeilijk voor te stellen, is de karper in vele landen nog steeds een delicatesse. Zo vreemd is deze gedachte eigenlijk niet, ook in Japan, werd de karper aanvankelijk gekweekt voor consumptie. Ondermeer als gevolg van een steeds sterkere handelspositie en vanwege het feit dat de karper een nogal graat-rijke vis is, is de karper als voedselbron uit de gratie geraakt in Japan. Of de onsportieve visser de Cyprinus Carpio zelf wilde verorberen of er een lucratieve handel in zag is onbekend. Tegen de man, die overigens geen vaste woon- of verblijfplaats heeft, is proces-verbaal opgemaakt. Of de man wel over een visakte beschikt is onbekend.

Als koi-hobbyist is het onmogelijk voor te stellen dat je je gevinde vrienden op je bord zal vinden, maar ook de gekleurde karper wordt wel eens gegeten. Ik ken een verhaal van een man, werkzaam bij een Japans bedrijf dat, na 40 jaar van trouwe dienst zou gaan bedanken om te genieten van zijn oude dag. Voor zijn afscheidsfeest mocht hij van de directeur zelf een Koi uitkiezen als cadeau. De allermooiste Koi werd uitgekozen ter waarde van een 5-cijferig bedrag. Wauw wat een cadeau zul je denken, dat is nog eens een gouden handdruk. In plaats van een geldbedrag, waarvan ons de nekharen omhoog gaan staan en waarvan ik weleens denk dat ze alleen daarom die functie aannamen als er toevallig weer zo een bedrag bekend wordt gemaakt op tv, ontvangt deze medewerker een Koi ter waarde van een immens bedrag. Maar denk niet dat je de Koi kunt gaan verzilveren en er een leuke auto van kunt kopen...

Laat je niet foppen, want de wonderschone Koi werd tijdens zijn afscheidsfeest opgediend op een zilveren schaal...?! Dit al het meest eerbare gebaar dat kan worden gemaakt naar een medewerker. In hoeverre dit verhaal waar is en in welke mate dit wellicht nog steeds voorkomt is mij onbekend, maar het lijkt een intrigerende gedachte... De Koi als ultiem gebaar tegen de bonusabsurditeit en preventief middel tegen rrn economische crisis...?

Bron: diverse internetbronnen

foto1:http://www.anglinggraphics.com/ http://foto2: http://sufzilla.deviantart.com/ foto3:http://.thetastingbuds.com

KOI 89 - Seizoenstarter in stijl

Voor een selecte groep koifreaks start het nieuwe seizoen al in oktober, wanneer de kwekers de nieuwe vissen binnenhalen. Ze staan er met hun neus bovenop om al het moois dat net uit de mudponds tevoorschijn komt te bewonderen, te beoordelen en bij gelegenheid misschien zelfs aan te schaffen. Voor de doorgewinterde (juist woordgebruik, na zo'n winter) Benelux hobbyist begint het nieuwe Koiseizoen echter rond Pasen, wanneer de nieuw aangeschafte Koi bij de handelaar uit quarantaine komen, de eerste beweging in de eigen vijver weer merkbaar wordt en de ongevonden Paaseieren beginnen te smelten in de tuin door de eerste échte zonnestralen.

Fred Stork hoorde ditmaal bij de tweede groep, wanneer hij op verkenning trok bij Bokoi om te zien welk mooi zwemmend materiaal werd aangeschaft voor het komende seizoen, maar vooral ook om een indruk op te doen van de zaak in Susteren.

Jeroen en Joop daarentegen mochten we afgelopen jaar echter kwalificeren bij die allereerste groep wanneer ze met hun neus bovenop de 'harvests' stonden van diverse kwekers in Japan. Jeroen Dregmans bericht in zijn tweede deel van Japan à la carte over tal van kwekers, hun harvests, hun greenhouses en ook wel over een paar mooie zwemmende exemplaren die hij zelf op de kop kon tikken.

Joop van Tol gaat dieper in op drie kwekers die hij tijdens hun gezamelijke tocht aandeed, namelijk Ehara, Oyama en Nagashima... en vatte de indrukken samen in het tweede, derde en vierde deel van de Koibijbel.
Natuurlijk mocht in deze uitgave de Shinkokai niet ontbreken... de allerbelangrijkste Koi Show ter wereld.

Martin Kammerer trok naar Japan en legde de allermooiste vissen vast op de gevoelige plaat. Adembenemend fotomateriaal!

Ad Jacobs vertelt hoe het eraan toe kan gaan wanneer de KVA wordt opgeroepen terwijl Wouter Zandbergen bericht over de jaarlijkse KVA bijeenkomst.

Bram Rohaan schoof tijdens de laatste Holland Koi Show aan tafel met de aanwezige Japanse juryleden en legde hun enkele vragen voor met betrekking tot onze show en de manier waarop door Japanners wordt aangekeken richting de Holland Koi Show. Natuurlijk ontbreekt ook een jureringsvisie richting de topvissen tijdens de HKS niet.

Jos Aben en Richard Beemer stelden een tweede 'Koi Challenge' samen. Ditmaal worden verschillende vissen binnen de variëteiten Sanke, Showa, Shiro, Kujaku en Goshiki naast elkaar gezet en in kwaliteit vergeleken. Ongetwijfeld een stuk waarvan u en ik nog veel kunnen opsteken wat betreft de (h)erkenning van echte kwaliteitskenmerken.

Ook veel informatie in de alweer zevende aflevering van 'Zo transparant als water' waar Joop van Tol dieper ingaat op de volgende stap in de stikstofkringloop na ammoniak en nitriet, namelijk nitraat.
Mike van Zijl bericht dan weer over de Koi-korrel... en wel over de manier warop een koi-korrel tot stand komt. Hij neemt ons mee naar de grootste fabrieken waar korrels worden gemaakt en heeft het over het ontstaan en samenstelling. Een indepth-story!

Tiebo Jacobs start voor ons een nieuwe serie. In zijn Koiwoordenboek pakt hij telkens een term beet en zoekt tot de bodem de betekenis en het ontstaan uit. In deze uitgave het eerste deel van Koi-Lexicon, namelijk "kuchibeni".

Toën Feyen neemt ons voor de tweede keer mee naar Amerika en voor wat betreft het goede doel zien we een update van de Nisai van Ewit. U kunt nog steeds loten kopen op KIKA en Warchild te steunen. Naast onze vaste Koicolumn, deze uitgave voor de eerste maal een Koipuzzel met kans op mooie prijzen. Tot slot véél nieuws uit de hoek van de Handel die deze 132-pagina dikke uitgave vervolledigen en die u rond de paasdagen op de deurmat mag verwachten.

Helemaal vanuit Japan: de jongste Tanaka-telg!

Alhoewel ik net terug ben uit Japan, ben ik gisteren toch nog een Japanse koikweker tegengekomen. En wel één van 22 jaar oud, genaamd Mitsugu Tanaka, jongste zoon van Shigeo Tanaka. Het zal jullie waarschijnlijk niet veel zeggen, maar Shigeo Tanaka is de bedrijfslijder van de Maruju Koi Farm. Maruju staat vooral bekend om zijn Tancho productie. Tancho Kohaku, Goshiki en Goromo zijn de meest bekende afstammelingen van de Maruju Yorijo.

Mitsugu Tanaka dus. Hij is hier nu sinds februari en werkte sindsdien in het vishuis van Ornafish. Zijn doel is om de Engelse taal beter te gaan beheersen en een beter inzicht te krijgen in de handel der Nishikigoi. Zijn oudste broer Shigeyoshi heeft vroeger ook al een soortgelijke trip gemaakt, maar is toen voor vier maanden in Engeland geweest. Dit is ook gelijk te merken als je met hem praat, zijn beheersing van de Engelse taal is namelijk heel behoorlijk. Mitsu zal tot eind april in Nederland blijven en zal naast het werk bij Ornafish ook bij enkele Nederlandse koihandelaren meelopen voor enkele dagen. Sinds gisteren loopt Mitsu mee bij Joachim Luisman van het Koicenter Tiel, dit zal hij doen tot en met aanstaande maandag.

Natuurlijk was ik hiervan op de hoogte en ben ik even langs geweest in Tiel. Toen ik aankwam waren Joachim en Mitsu (dit is trouwens zijn roepnaam) al bezig met het selecteren van een bak met nisai van Kataoka, welke net uit quarantaine waren gekomen. Joachim had aan Mitsu gevraagd of hij de mannetjes van de vrouwtjes wilde scheiden. Veel Koi van deze leeftijd en lengte (40-50cm) zijn qua uiterlijk redelijk eenvoudig te beoordelen op sekse. Mannelijke Koi vallen explicitiet op door hun in verhouding grote kop ten opzichte van een ranke lichaamsbouw. Daarnaast zijn de grote borstvinnen en de intensere pigmentatie ten opzichte van de vrouwelijke Koi kenmerken die het meeste verschillen tussen mannelijke en vrouwelijke Koi. Zie onderstaande afbeelding van een mannelijke Sanke van Momotaro (foto gemaakt door Mark Gardner).   

Grote kop, rank lichaam, grote borstvinnen en de 'harde' pigmentatie zijn hier duidelijk zichtbaar. Wanneer deze kenmerken echter niet zo herkenbaar zijn zoals bij deze Koi, zijn er nog twee belangrijke kenmerken waaraan het geslacht te bepalen. De eerste is natuurlijk het geslachtsdeel (hier zal in een later op teruggekomen worden) en de tweede zijn de borstvinnen. Niet de vorm van de borstvinnen, maar het oppervlak van de eerste vinstraal. Bij vrouwtjes is deze vinstraal glad, bij mannetjes bevinden zich hele kleine bobbeltjes op de eerste vinstraal. Dit is zichtbaar wanneer de Koi boven water wordt getild en in het licht gehouden wordt, daarnaast is dit kenmerk ook te voelen met de vingers. Zie onderstaande foto, waar Mitsu dit demonstreert:

Daarnaast heb ik nog een video gemaakt van Mitsu tijdens de uitleg van de sekse-bepaling van een Koi:

Nadat we de mannetjes van de vrouwtjes hadden gescheiden, was het ondertussen lunch-tijd geworden en werd het typische Nederlandse gerecht patatje oorlog en een broodje hamburger speciaal voorgeschoteld. Mitsu kende de Nederlandse frietjes nu wel en zelfs de satésaus ging er zonder problemen in. Onder het eten heb ik hem (Japans en Engels afwisselend) over mezelf en KoiQuest verteld, grappig genoeg wist hij al dat ik bij Marudo heb gewerkt en daar het één en ander van de Nishikigoi heb opgestoken. Ook Mitsu kan het KoiQuest  initiatief waarderen, als dank heb ik hem de one-of-a-kind KoiQuest hoofdband cadeau gedaan:  

Tot 26 april zal Mitsu nog in Nederland blijven en nog veel ervaring opdoen in de Engelse taal en de Nederlandse Koi-business. Mitsu, bedankt voor de leuke ervaring en we zien elkaar heus nog wel terug in de toekomst!

Koi Wijzer 41, Portretten van de Meesters II

Je kunt ze wel als kunstenaars beschouwen, de kwekers uit Japan. In hun optiek is een Koi nooit af. Er valt altijd wel wat te verbeteren. Iets meer body hier, een beetje minder sumi daar. Het zijn beeldhouwers, die alles op alles zetten om de perfecte lichaamsbouw te verkrijgen. Maar ook zijn het schilders, met veel gevoel voor kleur en patroon. Hun bloedlijnen, dat zijn hun signaturen. En hun ouderdieren hun belangrijkste werken.

In ‘Portretten van de Meesters II’, een vervolg op de special van Koi Wijzer 34, neemt de redactie vier bekende kwekers onder de loep. Kwekers met een duidelijke signatuur. Zo bespreken wij Niigata’s grootmeester Dainichi en gingen wij op bezoek bij Yamatoya, een fenomeen uit het zuiden. Daarnaast doen wij uitgebreid verslag van het ikeage-spektakel bij Nishikigoi Niigata Direct en Yagenji.

In Koi Wijzer 41, Portretten van de Meesters II lees je verder ook:

Tien koeien, de ikeage - Tiebo’s bezoek aan een Poolse koifarm

Koi Idol 2009 - Uitslag Koi Idol 2009

De dynamiek van het sumi- Het is niet zo zwart-wit als het lijkt

Succes of desillusie?- Over de new hybrid Koi, een update

Het waterrijk van Appeltern - Meer dan 100 vijver- en waterideeën!

Succes met waterlelies - Enkele gouden tips

De zeelt - Dokter van de vijver?

Mijn reis naar Japan - Ben Smit, winnaar van de Saki Hikari Koi Competitie

Van hengelen naar tot houden van - Hoe karpervisser Erik in een koihobbyist veranderde

Kieuwrot en KHV - Koi Herpes Virus in de praktijk

De biologische zuurstofbehoefte - Een vergeten parameter

Zuurstof en waterverplaatsing - Alles over zuurstof en het oxygeneren van water

De zin en onzin van afdekken - Zinvol of de moeite niet waard?

Koi Wijzer Quiz - Doe mee en win mooie prijzen!

Uitslag Hikari kleurplatenactie - De mooiste uitzendingen op een rij

Uitgefilterd: ‘winter’ - Koude winters en het broeikaseffect

Eén groot vijverfestijn! - De Nationale Koi- en Vijverdagen 2010

De geheimen van Koi ontrafeld - Een recensie van het boek van Jos Aben

Koi Wijzer 41 verschijnt in week 12.

Uitgebreide cursus visziekten Barneveld - Dag 3

Afgelopen zaterdag was het weer zover, dag drie van de uitgebreide cursus visziekten van de NVN. Helaas heb ik, door niet al te vervelende omstandigheden (trip naar Japan), Dag 2 van deze cursus moeten missen. Gelukkig was mede-cursist Fred zo vriendelijk om mijn taak als dagreporter over te nemen en is er een goed verslag van de tweede cursusdag verschenen. Nu neem ik het stokje weer van hem over. Het leuke en nuttige van het schrijven van een samenvatting van een cursusdag is niet alleen om het delen van kennis, maar vooral ook om de besproken stof te herhalen. Als een ieder die aan deze cursus mee doet deze samenvatting op Nishikigoi Novelle doorleest, zal de besproken leerstof veel beter worden opgeslagen. Dat is ook de kracht van reclame: door het zoveel te herhalen blijft het in het geheugen gegrift staan. Wie kan zich nu niet het bommetje van de Campina koe of de hond van de sluizenwachter die de hendel voor een rode bal aanziet (even Apeldoorn bellen...). Inderdaad, dat is de kracht van reclame.

Zo, nu genoeg over reclame en het opnemen van leerstof gepraat: tijd voor de samenvatting van cursusdag 3. Dag 3 zou vooral gaan over de algemene ziekteleer van de vis. Ik zal hieronder vooral de theoretische kennis toelichten.

Ziekte is elk proces in het lichaam, waardoor het functionele evenwicht van het lichaam en/of geest wordt verstoord. Dit wordt in het algemeen gevolgd door een reactie van het lichaam tot herstel van dit (of een nieuw) evenwicht, meestal in de vorm van een ontsteking. De oorzaken waardoor een vis ziek kan worden, zijn onderverdeeld in twee categorieën met meerdere subcategorieën. 

Categorie A: Oorzaak in de vis zelf, of Categorie B: Oorzaak buiten de vis. Categorie A: Oorzaak in de vis, kan weer onderverdeeld worden in 1. aangeboren afwijkingen, 2. verhoogde gevoeligheid, 3. allergie, 4. ouderdom. Categorie B: Oorzaak buiten de vis, kan worden onderverdeeld in 1. niet-besmettelijk en 2. besmettelijk. 

Categorie A: Oorzaak in de vis, 1. Aangeboren afwijkingen 

Dit zijn aandoeningen die al bij de geboorte aanwezig zijn. Dit kan zowel erfelijk (bijv. de zwemblaasafwijking bij de sluierstaart) als niet erfelijk zijn (bijv. krommingen van het lichaam bij Koi jongbroed).    

Categorie A: 2. Verhoogde gevoeligheid

Een Koi wordt gevoeliger voor ziekten door: leeftijd (net als bij de mens: hoe ouder, hoe gevoeliger), geslacht (vrouwelijke Koi die problemen krijgen met de afzet van kuit) en variëteit (bijv. de Pearl Ginrin variëteiten die door een hoog inteeltpercentage een mindere weerstand hebben).

Categorie A: 3. Allergie 

Het is nog maar weinig aangetoond bij Koi, maar wel een serieus iets om over na te denken. Allergie bij Koi. Het kan dus zo zijn dat (net als bij de mens) een medicijnallergie bij Koi kan voorkomen. Een allergie komt alleen bij individuen voor (dus niet bij een volledige populatie) en alleen zij kunnen ziek worden van een allergeen. 

Categorie A: 4. Ouderdom 

Ouderom is trouwens geen ziekte of aandoening, maar zoals al eerder vernoemd, zijn er bij Koi ook ouderdomsverschijnselen. Denk aan staar, slijtage, stijve wervelkolom/gewrichten en zelfs aan dementie kan worden gedacht. Tsja, hoe zou dat zijn, dementie bij Koi...

Categorie B: Oorzaak buiten de vis, 1. Niet besmettelijk

Oorzaken buiten de vis die niet besmettelijk zijn, hebben vooral te maken met het managment van de vijver. De dagelijkse verzorging middels voeren (te veel of te weinig (deficiëntie)) en het op peil houden van de waterkwaliteit. Ook horen verwondingen (bijv. door het vangen, uit de vijver springen of door transport) en vergiftingen/schadelijke stoffen (denk aan vergiftiging met koper, formaline en kaliumpermangaat in te hoge doseringen)/straling (zonnebrand op voornamelijk de witte delen van de huid van de Koi) bij deze categorie.

Categorie B: 2. Besmettelijk

Besmettelijke oorzaken buiten de vis zijn de ziekteverwekkers oftewel pathogenen. Deze pathogenen zijn onder te verdelen in zowel dierlijke als plantaardige (en een overige) oorsprong. 

-Eencellig plantaardig:    --- Bacteriën en gisten (een gist is een eencellige schimmel)

-Meercellig plantaardig:  --- Schimmels

-Eencellig dierlijk:           --- Protozoën (eencellige micro-organismen, denk aan pantoffeldiertjes)

-Meercellig dierlijk:     --- Endoparasieten (parasieten die voorkomen binnen het lichaam, denk aan lintwormen) en ectoparasieten (parasieten die voorkomen aan de buitenkant van het lichaam, dit zijn de meest bekende parasieten bij Koi. Denk aan de huidworm, kieuwworm, witte stip, trichodina, karperluis, etc.)

-Aparte categorie:         --- Virussen (bijv. KHV) en prionen (infectieus eiwit dat onder andere de gekke koeienziekte, de ziekte van Creutzfeldt-Jacob en scrapie veroorzaakt) 

Deze groep pathogenen kunnen 'toeslaan', door verschillende oorzaken. Over het algemeen hebben de pathogenen door mismanagment (fouten in de verzorging van de vissen) kans om de Koi ziek te maken. Een verkeerd managment heeft voornamelijk te maken met een slechte waterkwaliteit en verkeerde voeding, maar er zijn nog talloze andere oorzaken te noemen. Het gevolg van mismanagment in de koivijver vertaald zich in een verminderde weerstand van de Koi. Weerstand, oftewel de immuniteit, is het vermogen van een dier om het binnendringen van vreemde stoffen / pathogenen te voorkomen en als dit gebeurt, deze te vernietigen.

Er zijn twee soorten afweer: De natuurlijke of niet-specifieke afweer (van nature aanwezig) en de verkregen of specifieke afweer. De niet-specifieke weerstand onderverdeeld zich in mechanische (de huid, slijmhuid en slijmvliezen), chemische (maagsap, antimicrobiële factoren in slijmhuid) en microbiële (beschermende werking van de darmflora = kolonisatie-resistentie) factoren. Daarnaast zijn er nog de humorale (in bloed en lichaamsvloeistof kunnen zich antistoffen bevinden, die bacteriën, virussen en soortvreemde eiwitten onschadelijk maken) en cellulaire (sommige witte bloedcellen kunnen bacteriën omhullen en zo onschadelijk maken) afweer.

De specifieke weerstand is de afweer die door de niet-specifieke afweer wordt aangestuurd om specifieke pathogenen onschadelijk te maken. Elke ziekteverwekker (antigeen) heeft een specifieke samenstelling en het lichaam moet hier dan specifiek gerichte antifstoffen / antilichamen voor maken om de ziekteverwekker te 'doden'. Op deze manier kunnen er ook geheugencellen worden aangemaakt, waarbij bij een volgende infectie (met dezelfde ziekteverwekker) sneller antisotffen kunnen worden geproduceerd. Op deze manier zal een tweede infectie veel sneller onschadelijk kunnen worden gemaakt. 

Wanneer een pathogeen (ziekteverwekker in de vorm van een micro-organisme (bacterie), parasiet of virus) het lichaam van een dier is binnengedrongen en daar schade aanricht. Een infectie heeft vaak een ontsteking tot gevolg. Een onsteking is een (lokale) reactie van het lichaam op weefselbeschadiging of op prikkels van buiten.  Een onsteking kan men in een aantal fasen onderscheiden, beginnende bij een pathogene prikkel, gevolgd door: weefselbeschadiging, reactie van het lichaam (=ontsteking) en daaropvolgend de symptomen. Een ontsteking kenmerkt de volgende kenmerken: warmte (weinig tot niet bij Koi), roodheid, zwelling, pijn en functieverlies.

Er is dus veel verteld over ziekte en het ontstaan van ziekte. In een volgend blog zal ik verder toelichten hoe ziekteverschijnselen bij de Koi te herkennen zijn, van welke oorsprong en hoe ziekte bij onze Koi te voorkomen is. Ook zal ik dan het lab-werk toelichten van onderstaande foto. 

Dag 11 - Aan alles komt een eind

Het heeft even mogen duren, maar hierbij dan de laatste dag van de Japan trip. Na thuiskomst van de lange vlucht was ik alweer razend druk met de studie, mijn vissen en  de uitgebreide cursus visziekten in Barneveld, waar ik gisteren ben geweest. Mijn excuses dus voor de enkele dagen vertraging van de laatste dag, maar het is zeker de moeite waard om het alsnog even door te nemen. Vandaag was namelijk weer een speciale dag. Van te voren was het al duidelijk dat er zeer efficiënt te werk zou moeten worden gegaan vandaag, anders zouden de benodigde Koi niet meer kunnen worden aangeschaft deze trip. Vandaar dat we ook een halfuur eerder vertrokken, en wel richting Sekiguchi. De farm van Sekiguchi ligt op ongeveer een uur rijden van het hotel en ligt dan ook een beetje geïsoleerd in het skigebied Usawa. Na een hartelijk welkom en het tijdens deze trip zoveel gebruikte "O-hisashi buri desu ne!" (long time no see) werd er eigenlijk gelijk begonnen met het handpicken van hoge kwaliteit tosai. Voor dit seizoen is er een nieuw oyagoi gebruikt, een enorm indrukwekkende 80 cm+ Showa met redelijk veel Beni en een indrukwekkend diep Sumi, aanwezig. Dit is ook wel in de nakomelingen terug te zien, wat een frisse en knallende kleuren:

En let vooral niet op de bordjes 'Sold out'!

Oyagoi

Na nog enkele andere aankopen was het tijd om even een kopje koffie (in mijn geval groene thee) te drinken in het traditioneel ingerichte huis van de Sekiguchi familie. Sinds de trip van Jos, waarin in het reisverslag veelvoudig het woord tategoi wordt gebruikt, is er veel discussie over de echte betekenis van het woord. Niet dat Jos er wat aan kan doen, ik heb letterlijk gezien dat hij bij vele kwekers uit de beste bakken zijn tosai selecteerd, maar omdat het woord tategoi nu eenmaal enorm snel in de mond wordt genomen. Vandaar dat we de gebroeders Sekiguchi hun mening aangaande het woord tategoi hebben gevraagd en een duidelijk antwoord hebben gehad. Jos Aben zal hier binnenkort bericht over doen op Nishikigoi Novelle. Ook ik heb nog even de tijd gehad om KoiQuest bij de gebroeders Sekiguchi (Masayuki en Takamitsu) te introduceren. Zij vinden het een heel erg goed initiatief en zijn dan ook zeer bereidt om informatie met ons (en dus jullie, de hobbyisten) te delen. Rechtstreeks contact met de gebroeders Sekiguchi is nu dus ook mogelijk!

Na Sekiguchi was het tijd voor een stop bij de kweker Satoshi. Satoshi werkt nog niet zo heel lang voor zichzelf, ik meen nu een jaar of drie. Deze kweker verbaasde mij over zijn kwaliteit Doitsu Ochiba Shigure en Shusui. De Ochiba kweekt hij dit seizoen voor het eerst en de Shusui nu voor de tweede maal. Een kweker om in de gaten te houden dus!

De volgende stop zou Toshiaki Sakai, oftewel Yamamatsu Koi Farm worden. Na een blik in zijn koihuis geworpen te hebben, kun je maar één ding stellen: Wat een klasbakken zwemmen daar rond! Het aanschouwen van de jumbo Koi maakt hebberig en al snel werden de hoge kwaliteit tosai tevoorschijn gehaald. Deze bedenker (samen met Toshio Sakai) van de Matsunosuke Sanke bloedlijn blijft nog steeds bij de top behoren met zijn Sanke. Tijdens het interview met Toshiaki Sakai (zie afgelopen Koi Wijzer) werd al duidelijk dat hij zijn tosai breder en het sumi dikker wilde hebben. Die verbeteringen zijn bij de beste tosai erg goed terug te zien. Vooral het sumi is lakzwart en vormt volle patronen. Tezamen met het volle oranje-achtige beni, de typische langgerekte bouw en de supergoede glans, zijn deze tosai Sanke van de Yamamatsu Koi Farm stuk voor stuk vissen met een enorm toekomstpotentieel.  

Helaas was er hier weinig tijd, vandaar er na verschillende tosai-selecties we weer snel verder moesten. Naast zijn Sanke, zijn de Shiro Utsuri, (Ginrin) Showa en Kohaku ook erg indrukwekkend. Naar mijn mening behoort deze kweker tot de top in Japan. Nog enkele jaren en dan kan het misschien weer eens zo zijn, een Grand Champion titel op een grote koishow.

Hierna volgde nog een bliksembezoek aan Hidemasa, oftewel Hide Hirasawa, waar enkele van zijn tategoi Doitsu Go-Sanke werden aangeschaft. 

Deze laatste dag was een hele mooie afsluiter van de Japanreis. Ik heb niet alleen genoten van de hoge kwaliteit Koi, het herzien van oude bekenden, maar ook van de kennismaking enkele voor mij nieuwe kwekers, de humor tussen elkaar, de introductie van KoiQuest, de steun van de kwekers aan KoiQuest, de samenwerking tussen het INPC en KoiQuest en natuurlijk de aanschaf van mijn twee Tategoi Showa.  

Voor mij dus een Japan trip om nooit te vergeten en welke voor de toekomst van KoiQuest heel erg waardevol is geweest. Ik dank jullie voor het volgen van het reisverslag en de vele leuke reacties.

Tot de volgende!

KCSD 23rd Annual Koi Show

Amerika, het land waar alles mogelijk lijkt te zijn. Ook hier belijd men de Koihobby en ook hier worden diverse Koi Shows gehouden. Hieronder bevind zich ook die van de Koi Club of San Diego (KCSD). De 23rd Annual Koi Show 2010 van deze vereniging werd op 13 en 14 februari jongstleden, gehouden op de Del Mar Fairgrounds in San Diego te California. Leuk om hierbij aan te geven is dat dit een hobbyistenshow is en er dus geen handelaren zijn die hun Koi in mogen zetten. De opzet van de show volgt verder de Engelse stijl met als afwijking dat deze show ook een zogenaamde 'long fin' klasse kent. Een foto-impressie:

De Grand Champion met in haar kielzog de GC B

Een filmpje van de GC vind je hier.

Frank Morales receiving GC trophy from Head Judge Burt Ballou

De reserve Grand Champion, Een Sanke

Hoshikin Kohaku

Een prachtige Sumi Goromo

Doitsu Hariwake & Ginrin Hariwake (leuk om de verschillende teinten binnen deze varieteit naast elkaar te kunnen zien)

Best in Size Kohaku over 27 inch (+/- 70 cm)

Beni Kikokuryu

Goshiki Tanaka

Ginrin Goshiki Hiroi

Wat een Kop

Je moet ervan houden...

Alles verliep op rolletjes...

foto's: koi-bito.com / Koi Cop

Dag 10 - Eenmaal, andermaal..

De laatste dag van onze Japan reis zit er weer op. Het is nu dinsdagavond, ben net terug van een erg drukke dag waarin nog vele hoogwaardige Koi zijn aangeschaft. Dit vertel ik later, eerst de dag van gisteren: maandag, dag 10 van de Japanreis.

Maandag was er een veiling in Yamakoshi, waar via internet en verschillende Japanse koimagazines al veel aandacht aan was besteed. Zelfs de te veilen vissen stonden al online op internet, zodat elke bieder voorafgaand aan de auction een goed idee van de Koi kon krijgen. Voor de echte auction van start ging, konden de Koi natuurlijk ook in levende lijve worden bekeken.

Het is in het begin echt niet te volgen, zelfs als je de getallen normaal wel kan verstaan. Na enkele minuten is het wel te volgen en verbaas je je soms over de gebodenn bedragen. Ook het biedgedrag van sommige handelaren is ronduit grappig te noemen. Gewoon stoicijns het vingertje in de lucht houden en met het gezicht naar de grond kijken, tot de andere bieders het opgeven. Het zijn de grote handelaren die op deze manier wel een bepaalde houding aannemen en kostte wat kost die ene vis willen hebben. Soms wordt er ook met enkele vingers het bedrag met enkele duizenden euro's omhoog gekrikt, om anderen af te schrikken of de veiling sneller te laten verlopen. Echt mooi om te zien hoor. Zelfs kwekers hebben op vissen geboden. Ik sprak Mitsunori Isa en die deed dit vooral om de Koi eventueel later als ouderdier te gaan gebruiken. Het verbaasde me wel dat dit zo ging, daar normaalgesproken de kwekers via tussenpersonen hun ouderdieren aankopen. Op deze manier weten de kwekers dus niet van elkaar wie welke bloedlijn koopt. Via video is de auction trouwens veel mooier om te  volgen:

De duurste Koi is uiteindelijk een Isa Showa van rond de 60 cm geworden, welke 1.200.000 Yen kostte. Dit is ongeveer €10.000,-.

Na de auction gingen we weer naar Dainichi, waar ik op Dag 8 een tategoi tosai Showa heb aangeschaft. Nu was ik op zoek naar een mannelijke Showa om hier later voor de kweek tegenaan te zetten. Zie onderstaande foto en video:

Het beginnen steeds vermoeiendere dagen te worden, vandaar dat mijn reisverslagen ook steeds korter worden. Mijn excuses, maar ik kom op dit moment de energie en tijd te kort om enorm uitgebreid te schrijven. Zometeen uit eten, dus misschien komt de laatste dag pas op Nishikigoi Novelle als ik weer terug in Nederland ben.

Mata ne! 

Dag 9 - Samenwerking INPC & KoiQuest beklonken

Zo, zondag was een rustdag. Geen kwekers bezocht, maar 's avonds even uit geweest en de volgende morgen uitgeslapen tot een uur of twaalf. Na een uitgebreide brunch even wat boodschappen gedaan en 's middags nog wat computerwerk verricht. Rond een uur of zes had ik afgesproken met Hiroshi Toyama om onder het genot van het Japanse eten te praten over de mogelijkheden tussen de INPC (International Nishikigoi Promotion Center) en KoiQuest. Na een uitgebreide maaltijd en gesprek is het duidelijk dat de INPC ongeveer eenmaal in de maand ons gaat voorzien van unieke en 100% up-to-date informatie van de kwekers uit het Niigata-gebied. Daarbij  kunnen we hen alles vragen, dus ook jij als lezer kan een directe vraag aan een kweker uit Niigata stellen. Hiroshi zal zich binnenkort zelf voorstellen op het blog, vanaf dan zal ook maandelijks informatie van de INPC beschikbaar worden gesteld. Een heel mooi iets dus, waarvan de gehele koihobby kan profiteren. De kennisdeling van diegenen die zich hun hele leven wijden aan de Nishikigoi, betere informatie kan er toch niet zijn? Om de samenwerking met het INPC kracht bij te zetten, heeft KoiQuest vanuit Nederland voorbereidingen getroffen middels een certificaat en een kunstobject, zie foto's. 

klik voor een vergroting op de foto

Ondertussen had de rest van het reisgezelschap inclusief Rob de Vos, gezelschap van Takamitsu Sekiguchi. Takimitsu is de oudste van de gebroeders Sekiguchi en was afgelopen voorjaar jurylid op de Nationale Koi- en Vijverdagen. Erg leuk om deze laag gestemde (ik moest gelijk aan Frank Sinatra denken) kweker weer eens te ontmoeten. Na het diner zijn we met zijn allen nog even een karaoke bar ingedoken en de longen uit ons lijf gezongen. 

Op het moment dat ik dit schrijf, is het alweer maandagavond. Vandaag weer een nieuw hoogtepunt, jullie kunnen het morgen allemaal lezen! 

Dag 2 van de uitgebreide cursus visziekten

De tweede cursus dag zit er al weer op. Eigenlijk best wel jammer dat het zo snel gaat. Iedereen was weer aanwezig, behalve… Bram. En aangezien die iedere voorgaande les een (heel goed) verslag had geschreven, en dat op het eind dit pas tot de meeste van ons doordrong, greep ik mijn kans, en wierp mij direct op als vrijwilliger. ;)   door Fred B

Rond half tien kwam ik weer op de parkeerplaats aan. De schone keukenprinses van de vorige keer was er niet, dus mochten we door de hoofdingang naar binnen, om ons te verzamelen bij het koffiezetapparaat. Daar werden de meningen al gelijk verdeeld. Er was 1 groep die vond dat het (vooral als je naar buiten keek) “kortebroekenweer” was, en de andere groep vond dit onzin, omdat zij thuis eerst nog 2 cm sneeuw van hun voorraam moesten verwijderen. O ja; er was nog een derde groep zonder mening (cda’ers) die buiten stonden te roken.

De lesdag begon met de vragen hoe de vorige lesdag, en leerwerk door iedereen was opgeslagen. De meeste gaven aan dat zij toch veel moeite hebben met de scheikunde. Na wat overleg is besloten om dit verhaal thuis nog maar een paar (veel) keer door te nemen, en hier later tijdens de cursus, of als er vragen zijn, op terug te komen.

Hierna hebben we de diverse gemeten waarden van het water in de verschillende aquaria besproken van de vorige keer, en uitleg gekregen van het hoe en waarom, in de bakken water, en wat hier eventueel aan te doen is. Er waren bijvoorbeeld bakken met een vrij hoge ph. Het kraanwater is 8, dus verversen heeft ook niet zoveel zin. Hoe kan je dan de ph naar beneden krijgen? Daarop volgde de oplossing van turf in het filter, tot als je direct zonder chemische middelen resultaat wil zien, is toevoegen van regenwater de oplossing (dit is natuurlijk heel kort samengevat, dus nu niet direct verversen met regenwater)

Het volgende onderwerp was; teken even de ideale Koi-vijver (voor de Koi dan dus..) Nou “eitje” dus….niet. Want ik begon te tekenen, en onbewust teken ik er toch eentje in mijn voordeel, en niet perse in het voordeel van mijn Koi. Eigenlijk weet je in je hart best wel hoe die er uit moet zien, maar zo’n rechte bak is toch wel lekker makkelijk. Menno was zo stoer om zijn ontwerp op het bord te zetten, wat ons de ruimt gaf om een discussie te starten. Maarrrrrrrrr dat was voor later, want Tony had het sein voor de lunch gegeven.

Dus op naar het prima verzorgde “lunchondbijtbuffet” waar we even onze gedachten konden afleiden over of er wel genoeg gevaren zijn op de Waddenzee, waarvoor monsterkrabs, het de moeite vinden om even Rottumerplaat aan te doen. De middag was het meest besteed aan practicum onderzoek. We mochten in het laboratorium onderzoek doen, naar gezond water, ongezond water, en “zoekhetmaaruit” water. We mochten naar binnen zonder de welbekende witte jassen, want dat had totaal geen zin.

Het eerste was het maken van zogenaamde “natte” preparaten, en het hiermee leren werken met de microscoop. Toen dit gelukt was, leerden we het maken van droge preparaten, en droge preparaten met kleurstof. (bij de uitleg van de kleurstof werd voor iedereen duidelijk dat zo’n witte jas helemaal niet zo’n dom idee was) Voor deze uitleg had het PTC+ speciaal Peppie en Kokkie ingehuurd om deze ambacht in een soort van cabaretachtige voorstelling aan ons voor te doen. Na deze voorstelling wist dus iedereen precies hoe het –niet- moest. Niet dat iemand hiervan had geleerd, want als ik voor ieder levend organis..(iets) dat door de gootsteen is gespoeld, eten had moeten koken, dan had deze tekst hier niet gestaan, maar zat ik nu te piepers schillen. Maarrr (dat mag ook gezegd worden) uiteindelijk stond wel iedereen naar Peppie zijn goedgelukte preparaat te staren.

Terug in de klas begonnen wij weer over de “ideale vijver”. Dit wekt toch wel veel vragen over en weer op. Wat ik er van begrepen heb, is dat ik in mijn rechte waterbak, op een simpele manier, betere omstandigheden kan creëren voor de vissen. Het is alleen aan mij; wil ik dit ook? En dan moet je jezelf toch eens achter de oren krabben; wil ik dit ook? Ga ik voor mijn eigen gemak, het welzijn van de vissen, of zoek ik een gulden middenweg..

Even ruim 16.00 uur was het genoeg, en ging ik weer via het achterdeurtje terug naar de auto om weer naar huis te gaan, alwaar ik eerst even een verfrissend frisje heb genomen om alles eens rustig te laten doordringen. Maar de moraal van het verhaal (lesdag) is; stabiliteit                                  foto's: Albert-Geert