Posts tonen met het label Yagenji. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Yagenji. Alle posts tonen

donderdag 11 maart 2010

Dag 6 - Op de koffie bij de meesters

Het is inmiddels alweer donderdagavond wanneer ik dit schrijf. Gisteravond nog uitgebreid gegeten met Manubu Yamazaki, welke we op Dag 4 hebben bezocht. Tijdens het eten (en vervolgens in de karaoke bar) heb ik hem uitgebreid gesproken en het vooral over de kweek gehad. Ik kende hem eerst alleen van naam,  maar nu staat hij hoog in mijn vaandel. Vandaag hebben we weer enkele vooraanstaande kwekers van het Niigata gebied bezocht. De dag begon met een bezoek aan Marusei en zijn zoon Maruhiro. Na eerst uitgebreid koffie te hebben gedronken, werd het tijd voor Koi. Van te voren was er telefonisch al overlegd over enkele verzoeken van Jos en dat deze dan vandaag bekeken zouden worden. Maruhiru had van zijn tosai ongeveer 30 stuks tategoi (het is echt zo, ik val niet in herhaling) geselecteerd en in de auto meegenomen naar zijn koihuis bij het grote koihuis van Marusei. Twee bowls vol met allemaal aparte en ook enkele uniek variëteiten, zoals (Ginrin) Cogane (metallic) Ochiba, Doitsu Cogane Ochiba, Doitsu Cha-ogon (metallic doitsu chagoi). Heel apart dus. Vooral de Cha-ogon heeft veel indruk op mij gemaakt, wat een aparte en zeker ook mooie verschijning. Daarnaast had Maruhiru ook Tancho Ochiba Shigure, Ginrin Kohaku, Shusui  en drie hele speciale Showa meegenomen. Eén Showa sprong er echt bovenuit en dat was een Maruten Showa, zie afbeelding.
 Voor de prijs van dit 18 cm lange visje kan je in Nederland al een nieuwe compacte auto kopen. Deze Koi is eigenlijk al helemaal af, misschien dat er nog wat sumi gaat ontwikkelen. Waarschijnlijk zal het menware en sumi op de schouder nog wat gaan veranderen. Uiteindelijk werden deze Showa, een Shusui, een Ginrin Kohaku en  een Tancho Ochiba geselecteerd. Stuk voor stuk tosai van een enorm hoge kwaliteit. Dit soort Koi komen normaalgesproken niet naar Nederland, maar als Jos Aben in de buurt is.... tsja, dan wel. Het is gewoon een kwestie van gunnen. Voor het geld wordt het niet gedaan, want deze Koi brengen als nisai een veelvoud van het  bedrag wat er nu voor wordt betaald, op. Dat Jos kweekt, heeft hem veel simpathie van Maruhiru-san opgeleverd. Maruhiru is net als Jos een kweker die creatief is in het bedenken én creëeren van nieuwe variëteiten. Zo wordt er ook herhaaldelijk door hem gezegd dat Jos de Maruhiru buiten Japan is. De Maruten Showa wordt door Maruhiru omschreven als zijn allerbeste tosai en misschien wel de beste van het hele gebied. Niet zo maar een vis dus, maar hij komt wel naar Nederland!



Bij Marusei waren enkele mannelijke Kigoi besteld en goed genoeg bevonden. Natuurlijk werd er gevraagd of dit voor de kweek was bestemd, positief werd er geantwoord. Maar wat een vis zwemt daar in die omgebouwde fabriekshal rond zeg... vooral van zijn Sanke ben ik het meeste onder de indruk. In een apart koihuis zwemmen enkele hele hoge kwaliteits Koi rond. Zo werd er een rode Kujaku nisai gebowld, wat een beest was dat. Enorm breed, hele hoge glans en een mooi diep donker rood patroon. De vijver in dit koihuis was gewoon letterlijk een levend schilderij.
 Na een uitgebreide lunch bij de Thai, waar we gefrituurde garnalen van ongeveer 30 cm lang hebben gegeten, gingen we op pad richting Yagenji. Dit was voor mij de eerste keer dat ik deze kwekerij bezocht,  maar ik heb zo'n gevoel dat dit hier niet bij zal blijven. Wat hebben die broers het daar goed voor elkaar. Enorm schone en hygiënische koihuizen, goede Koi, en dan die vijver met hun ouderdieren... daar wordt je stil van. Net als bij Hosokai enorm indrukwekkend, alleen gaat dit dan nog een treedje hoger. Beide kunnen ook een klein beetje Engels, wat onder een bakje o-cha (groene thee) een goed gesprek over de ouderdieren opleverde. Ook hier werd KoiQuest geïntroduceerd en enthousiast ontvangen. Dit zijn echt jongens die het in de toekomst gaan maken, als ze dit nu al niet doen tenminste. Ook hier werden enkele tosai geselecteerd, dit maal van het niveau tateshita.  
Vervolgens naar Nogami. Hier was eerder van de week een afspraak gemaakt over de selectie van tateshita tosai. De hele vijver werd afgevist en uit een groot gezelschap werden uiteindelijk 10 tosai geselecteerd. Er worden er uiteindelijk 11 opgestuurd,  daar Nogami Jos een tosai cadeau deed als dank voor de soepele onderhandeling over de prijs. Soepel in de vorm van het accepteren  van de vraagprijs van Nogami-san. Dit zijn echt mooie Koi van de winnaar van de Shinkokai van 2008. De enige variëteiten die er zwemmen zijn Kohaku en Showa, waarvan het merendeel Kohaku.

Als laatste werd nog even Aoki aangedaan. Haruo was er zelf niet, vnadaar dat we alleen even hebben rondgekeken om een indruk te krijgen. Het is echt eentonig in de bakken van Aoki, de koning van de metallic. Het is rood, rood en nog eens rood. Bijna alleen maar Goshiki wat de klok slaat in de vijvers! De koning van de metallics wijkt naar mijn mening iets teveel af van hetgene waarmee hij zo beroemd is geworden, de metaalachtige variëteiten. Dit wil echter niet zeggen dat ik zijn Goshiki niet kan waarderen, dat zeer zeker wel. Uit één ouderpaar zoveel goede Goshiki kweken is gewoon erg knap. Ik heb de winnaar van de Sakura award (40 bu) van de All Japan Show van dit jaar mogen aanschouwen, wat een vis is dat zeg. Veder nog een nieuwe variëteit gezien, de metallic Goshiki. Deze heeft Aoki gekweekt door een Ginga (kruising tussen Kujaku en Hajiro) met een Goshiki te kruisen. Die metallic Goshiki zijn best wel indrukwekkend, al dacht ik eerst te maken te hebben met Goshiki die een zeer hoge glans hadden. Morgen gaan we weer terug naar Aoki, verder wordt het een  heel interessante dag. Marudo en Dainichi zullen ook worden bezocht met als doel om de allerbeste tosai aan te schaffen.

O-yasumi nasai (weltrusten). 

maandag 26 oktober 2009

'Als een Kind bij Intertoys' - Ben in Japan -

Vertrokken uit “ut schôonste stad van ut land” (lees: Tilburg) met de trein en vergezeld met koffer en rugzak ging ik naar Schiphol. Bij het inchecken kon mijn reis al niet meer stuk want ik mocht vliegen in een ruimere stoel met meer beenruimte en een wat groter beeldscherm dan eigenlijk de bedoeling was.
Dit omdat de vlucht volgeboekt was, tja en daar zeg ik natuurlijk ook geen “nee” tegen. Het was een prima vlucht naar Narita in Japan waar we een dag later arriveerden en ruim 11 uur over hebben gevlogen. Maar ook de aansluitende treinreizen, eerst naar Tokyo en vervolgens naar een voorstad van Niigata verliep heel soepel. De teller stond uiteindelijk op 21 uur reizen van deur tot deur toen ik heel gelukkig even neerplofte op mijn hotelbedje in het plaatsje Ojiya. Ja heel even maar want we mochten al snel mee met onze gastheer Rob (Rob de Vos van Ornafish) om een hapje te eten. Wat een leuke ervaring was dat zeg om in een klein gezellig Japans restaurantje je schoenen uit te doen om vervolgens op een kussentje op de grond aan tafel te gaan zitten. Daar hebben we heerlijke hapjes gegeten met wat potten bier en sake achteraf. Mijn tafelgenoot, een heel ervaren “koi hunter” die ik later nog wel even introduceer, liet mij weten dat het gebruikelijk is om op de eerste avond van aankomst in Japan ook “even” wat te gaan drinken ergens. Ahuh, je raad het al ik kon gelukkig nog maar net zelfstandig naar mijn kamer toe, hik!

Day 1 – 26 oktober 2009
Met een flinke slaapachterstand begon mijn ochtend wat moeizamer dan gebruikelijk. Het laatste waar ik aan dacht bij het opstaan was….opstaan. Maar ja ’s-Avonds een vent dan ook ’s-Morgens een vent zullen we maar zeggen. Ik dacht overigens heel slim te zijn om maar niet te gaan ontbijten en ik had daar ook echt geen behoefte aan. Wel had ik een beetje nadorst en dus heb ik gauw 2 juz’tjes gedronken. Gelukkig was onze eerste stop maar een paar minuutjes rijden met de auto vanaf het hotel. Het was meteen bij het uitstappen bij Koi Farm Marudoh waar die Juz’tjes er even vrolijk weer uit kwamen. Hoor ik later op de dag dat het helemaal niet zo slim van mij was om iets “zuurs” op de maag te hebben na en stappartij, grrrrrrr.

Eerste bezoek - 08:40 Deze eerste stop bij de heer Hisashi Hirasawa, beter bekend als Marudoh was voor mij persoonlijk een hele bijzondere. Het is namelijk de showa van Marudoh die mij hierheen heeft gebracht. Marudoh heb ik bij de aanvang van de competitie op de Beekse Bergen in mei 2008 voor het eerst ontmoet; toen voor mij al een hele eer. En nu sta ik hier in Japan op zijn koi farm, het cirkeltje is hiermee nu rond zullen we maar zeggen. Wij hebben hier twee verschillende op 100m van elkaar liggende accommodaties bezocht waar voornamelijk Go-Sanke te zien is. Wil ik nog een beetje op tijd in bed kunnen liggen na een koidag als deze en jullie niet al te veel te vermoeien met onnodige proza dan lijkt mij beter om wat korter van stof te zijn en vooral de highlights van de dag eruit te vissen.

Tweede bezoek was aan de heer Yoshikazu Otsuka eigenaar van Otsuka koi farm en bekend van zijn Gyakume Asagi wat eigenlijk “omgekeerde” Asagi betekent, hetgeen betekent dat de positie van de kleuren ten opzichte van de “gewone” Asagi omgekeerd zijn. Op de Gyakume is de blauwe ring in het midden van de schub waarbij de randjes van gin of zilver zijn. Bij de gewone Asagi zijn de randjes juist blauw van kleur. Hier hebben mijn reisgenoten enkele mooie Ki Utsuri gekocht, die rijkelijk aanwezig waren.
'Heel verrassend toen wij daar aankwamen was het om te zien dat de heren net terug waren van de mudponds met een vracht top Kohaku'
Bezoek drie was aan de heer Katsuyuki Hoshino van Hoshikin Koifarm. Heel verrassend toen wij daar aankwamen was het om te zien dat de heren net terug waren van de mudponds met een vracht top Kohaku. Heerlijk om nu in het echt te zien hoe Hoshino persoonlijk de selectie verricht en de Kohaku van super top tot top want laten we wel wezen hier worden wellicht werelds beste Kohaku gekweekt en zelfs de slechtste die hier werden uitgeladen zijn pracht exemplaren. Morgen gaan we terug om opnieuw te kijken en misschien iets te kopen.


De volgende top kweker op de agenda was Dainichi Koi Farm. Wat valt daar eigenlijk nog over te zeggen anders dan dat de showa nog steeds van een herkenbare top kwaliteit is, de bassins die we gezien hebben  zijn ruim en professioneel van opzet zijn.



'Sakai beloofde daarbij dat deze Nissai van 60-65 cm later de all Japan koi show zullen winnen'
Stop nummer vijf, Yammamatsu Koi farm. Ontvangen met een bakje groene thee door de heer Toshyaki Sakai himself, die onlangs nog werd geïnterviewed door Tiebo en Bram. Het is mede door mijn reisgenoten Joachim en Wim dat wij hier wellicht iets meer te zien en te horen hebben gekregen dan de gemiddelde koper/bezoeker. Joachim Luisman (34 jaar) en zijn vader Wim Luisman (59 jaar) Hebben Toshyaki Sakai onlangs ontvangen in Nederland en hadden nog een leuke herinnering presentje om persoonlijk af te geven. De heren Luisman hebben in Tiel een overdekte verkoopruimte van 2200 m2 met Japanse koi en een groot assortiment aanverwante artikelen. Joachim is eigenaar van de zaak en zijn vader is als hobbyist mee, maar help ook mee met de selectie.

Zij reizen al 7 jaar door heel Japan om de betere koi te kunnen kopen. En beginnen vaak in Niigata te zoeken en vervolgen hun zoektocht naar Okayama, Osaka, Hiroshima en Kyushu. Van huis uit ooit begonnen als hobbyisten en altijd in de ban van de koi geweest. Zij verkopen uitsluitend Japanse koi. Een belangrijke introductie om even over te brengen enerzijds om te begrijpen waarom juist wij bij Sakai iets bijzonders hebben mogen mee maken en anderzijds weten jullie mede waardoor ik al rijkelijk wijzer ben geworden. Nou en ik zou het kort houden, haha. Tijdens het thee drinken stelde Sakai-san voor om naar een andere koi onderkomen te gaan zo’n 10 minuutjes rijden daar vandaan. Hier heeft hij naar zijn zeggen hele speciale koi-exemplaren zwemmen en ook is het daar waar hij ook koi van klanten heeft. Het was ook echt niets te veel gezegd van Sakai! Geheel uit eigen beweging begon hij meerdere super, super mooie Sanke te netten de foto’s spreken boekdelen.

Hij vertelde bij deze twee Sanke dat wij de eerste kopers/bezoekers waren die deze meiden te zien kregen en beloofde daarbij dat deze Nissai van 60-65 cm later de all Japan koi show zullen winnen. Ongelofelijk aardig bezoek hier dus, waarbij Sakai bij de afscheid hoopte dat wij ons vermaakt hadden. Want dat was zijn bedoeling, niet om ons iets te verkopen maar om ons iets heel bijzonders te schenken. Met dank aan Joachim en Wim die op Sakai de afgelopen zomer in Koicenter Tiel duidelijk indruk hebben gemaakt.


Tot slot bezochten wij de gebroeders Daisuke en Toshinori Ishihara van Yagenj koi farm als 6e en laatste van vandaag. Wat je hier meteen opvalt als je binnen stapt is niets en dat is het mooie ervan. Heel strak, erg opgeruimd zeg maar.

Minimalistisch haast zo kun je de inrichting van dit pand het best beschrijven. Het water van de zwarte bassins heb ik me laten vertellen is nergens helderder dan hier en dat betwijfel ik ook niet, wow! Het is hier dat wij samen ongeveer 17 koi van ongeveer 40 tot 65 cm. hebben gekocht. Yep, wij, oftewel ik heb ook twee koi hier gekocht. Een tweejarige Kohaku van ongeveer 40 cm. sneeuwwit en rood zoals het hoort. Het hi op de Kohaku is nog volop in ontwikkeling is en is iets om naar uit te kijken. De 3 jarige Sanke meet ongeveer 65 cm. en zal voor mij een van de grotere exemplaren in de vijver zijn. Ik ben benieuwd wat jullie er van vinden. Nou luitjes tis hier 00:49 en ik moet nog alle foto’s uitzoeken en doorsturen naar Tiebo zodat jullie hier hopelijk lekker van kunnen genieten.

Oyasuminasai / Goedennacht

P.S. morgen stel ik mijn derde reisgenoot aan jullie voor en die komt van over de grens (vanuit Holland bekeken dan)
 
Nishikigoi Novelle en de gehele inhoud van http://koiquest.blogspot.com wordt beschermd middels copyright. Niet in enige vorm mag er publicatie plaatsvinden zonder expliciete toestemming.