Posts tonen met het label cogane ochiba shigure. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cogane ochiba shigure. Alle posts tonen

donderdag 11 maart 2010

Dag 6 - Op de koffie bij de meesters

Het is inmiddels alweer donderdagavond wanneer ik dit schrijf. Gisteravond nog uitgebreid gegeten met Manubu Yamazaki, welke we op Dag 4 hebben bezocht. Tijdens het eten (en vervolgens in de karaoke bar) heb ik hem uitgebreid gesproken en het vooral over de kweek gehad. Ik kende hem eerst alleen van naam,  maar nu staat hij hoog in mijn vaandel. Vandaag hebben we weer enkele vooraanstaande kwekers van het Niigata gebied bezocht. De dag begon met een bezoek aan Marusei en zijn zoon Maruhiro. Na eerst uitgebreid koffie te hebben gedronken, werd het tijd voor Koi. Van te voren was er telefonisch al overlegd over enkele verzoeken van Jos en dat deze dan vandaag bekeken zouden worden. Maruhiru had van zijn tosai ongeveer 30 stuks tategoi (het is echt zo, ik val niet in herhaling) geselecteerd en in de auto meegenomen naar zijn koihuis bij het grote koihuis van Marusei. Twee bowls vol met allemaal aparte en ook enkele uniek variëteiten, zoals (Ginrin) Cogane (metallic) Ochiba, Doitsu Cogane Ochiba, Doitsu Cha-ogon (metallic doitsu chagoi). Heel apart dus. Vooral de Cha-ogon heeft veel indruk op mij gemaakt, wat een aparte en zeker ook mooie verschijning. Daarnaast had Maruhiru ook Tancho Ochiba Shigure, Ginrin Kohaku, Shusui  en drie hele speciale Showa meegenomen. Eén Showa sprong er echt bovenuit en dat was een Maruten Showa, zie afbeelding.
 Voor de prijs van dit 18 cm lange visje kan je in Nederland al een nieuwe compacte auto kopen. Deze Koi is eigenlijk al helemaal af, misschien dat er nog wat sumi gaat ontwikkelen. Waarschijnlijk zal het menware en sumi op de schouder nog wat gaan veranderen. Uiteindelijk werden deze Showa, een Shusui, een Ginrin Kohaku en  een Tancho Ochiba geselecteerd. Stuk voor stuk tosai van een enorm hoge kwaliteit. Dit soort Koi komen normaalgesproken niet naar Nederland, maar als Jos Aben in de buurt is.... tsja, dan wel. Het is gewoon een kwestie van gunnen. Voor het geld wordt het niet gedaan, want deze Koi brengen als nisai een veelvoud van het  bedrag wat er nu voor wordt betaald, op. Dat Jos kweekt, heeft hem veel simpathie van Maruhiru-san opgeleverd. Maruhiru is net als Jos een kweker die creatief is in het bedenken én creëeren van nieuwe variëteiten. Zo wordt er ook herhaaldelijk door hem gezegd dat Jos de Maruhiru buiten Japan is. De Maruten Showa wordt door Maruhiru omschreven als zijn allerbeste tosai en misschien wel de beste van het hele gebied. Niet zo maar een vis dus, maar hij komt wel naar Nederland!



Bij Marusei waren enkele mannelijke Kigoi besteld en goed genoeg bevonden. Natuurlijk werd er gevraagd of dit voor de kweek was bestemd, positief werd er geantwoord. Maar wat een vis zwemt daar in die omgebouwde fabriekshal rond zeg... vooral van zijn Sanke ben ik het meeste onder de indruk. In een apart koihuis zwemmen enkele hele hoge kwaliteits Koi rond. Zo werd er een rode Kujaku nisai gebowld, wat een beest was dat. Enorm breed, hele hoge glans en een mooi diep donker rood patroon. De vijver in dit koihuis was gewoon letterlijk een levend schilderij.
 Na een uitgebreide lunch bij de Thai, waar we gefrituurde garnalen van ongeveer 30 cm lang hebben gegeten, gingen we op pad richting Yagenji. Dit was voor mij de eerste keer dat ik deze kwekerij bezocht,  maar ik heb zo'n gevoel dat dit hier niet bij zal blijven. Wat hebben die broers het daar goed voor elkaar. Enorm schone en hygiënische koihuizen, goede Koi, en dan die vijver met hun ouderdieren... daar wordt je stil van. Net als bij Hosokai enorm indrukwekkend, alleen gaat dit dan nog een treedje hoger. Beide kunnen ook een klein beetje Engels, wat onder een bakje o-cha (groene thee) een goed gesprek over de ouderdieren opleverde. Ook hier werd KoiQuest geïntroduceerd en enthousiast ontvangen. Dit zijn echt jongens die het in de toekomst gaan maken, als ze dit nu al niet doen tenminste. Ook hier werden enkele tosai geselecteerd, dit maal van het niveau tateshita.  
Vervolgens naar Nogami. Hier was eerder van de week een afspraak gemaakt over de selectie van tateshita tosai. De hele vijver werd afgevist en uit een groot gezelschap werden uiteindelijk 10 tosai geselecteerd. Er worden er uiteindelijk 11 opgestuurd,  daar Nogami Jos een tosai cadeau deed als dank voor de soepele onderhandeling over de prijs. Soepel in de vorm van het accepteren  van de vraagprijs van Nogami-san. Dit zijn echt mooie Koi van de winnaar van de Shinkokai van 2008. De enige variëteiten die er zwemmen zijn Kohaku en Showa, waarvan het merendeel Kohaku.

Als laatste werd nog even Aoki aangedaan. Haruo was er zelf niet, vnadaar dat we alleen even hebben rondgekeken om een indruk te krijgen. Het is echt eentonig in de bakken van Aoki, de koning van de metallic. Het is rood, rood en nog eens rood. Bijna alleen maar Goshiki wat de klok slaat in de vijvers! De koning van de metallics wijkt naar mijn mening iets teveel af van hetgene waarmee hij zo beroemd is geworden, de metaalachtige variëteiten. Dit wil echter niet zeggen dat ik zijn Goshiki niet kan waarderen, dat zeer zeker wel. Uit één ouderpaar zoveel goede Goshiki kweken is gewoon erg knap. Ik heb de winnaar van de Sakura award (40 bu) van de All Japan Show van dit jaar mogen aanschouwen, wat een vis is dat zeg. Veder nog een nieuwe variëteit gezien, de metallic Goshiki. Deze heeft Aoki gekweekt door een Ginga (kruising tussen Kujaku en Hajiro) met een Goshiki te kruisen. Die metallic Goshiki zijn best wel indrukwekkend, al dacht ik eerst te maken te hebben met Goshiki die een zeer hoge glans hadden. Morgen gaan we weer terug naar Aoki, verder wordt het een  heel interessante dag. Marudo en Dainichi zullen ook worden bezocht met als doel om de allerbeste tosai aan te schaffen.

O-yasumi nasai (weltrusten). 

woensdag 10 maart 2010

Dag 5 - The sharing continues..

Jaja, de tijd vliegt hier in Japan. Ik heb echt het gevoel alsof ik vijf minuten geleden het verslag van Dag 4 heb geschreven. Al zit er toch wel een uurtje of 20 tussen. Na het schrijven van het reisverslag van gister, zijn we met de crew nog even naar een karaoke-tent geweest om mijn keel nog meer te verpesten.

Vanochtend weer rond half negen vertrokken richting Kataoka. Jammergenoeg was er niet de mogelijkheid om uit de hoogste kwaliteit tosai te selecteren en gingen we naar buurman Otsuka. Otsuka zit op nog geen 50 meter van het koihuis van Kataoka af, we konden nu dus zelfs te voet naar de volgende kweker. Ook bij Otsuka was er niet de mogelijkheid om uit zijn tategoi te selecteren. Volgende stop was Masaki, hier mocht wel degelijk uit zijn tategoi worden geselecteerd. De echte tategoi komen dus wel zeker naar Nederland, als de kweker maar toestemming geeft en de koper de gewenste vraagprijs betaald. Masaki staat vooral bekend om zijn (Beni) Kumonryu, Asagi, Shiro Utsuri en Doitsu Kujaku. Allereerst werden er een tiental Kumonryu geselecteerd uit de tateshita. Vervolgens mocht er uit het andere tosaihuis, na wederom stevig onderhandelen, enkele tategoi worden geselecteerd. Boven op de filterkamers van het koihuis stonden drie bakken met daarin de tategoi. Na eerst enkele tateshita Asagi te hebben aangeschaft, werd er uit de eerste tategoi bak verschillende Beni Kumonryu geselecteerd. Vervolgens werd bak twee geopend en werden er nog meer Beni's geselecteerd. Daarnaast ook een Shiro Utsuri, Shusui en Tancho Showa.
Uit de derde bak werd de meest unieke Koi van de dag geselecteerd: een Tancho Beni Kumonryu. Volgens Masaki was dit ook de beste van alle geselecteerde Koi. Het is echt supermooi om op deze manier het beste van het beste van de kweker te kunnen aanschouwen en door de aankoop van Jos in Nederland verder kunnen volgen. Echte 100% tategoi, waarvan de ontwikkeling van enkelen in NL zeker door KoiQuest gevolgd gaat worden.
 
Na de aankopen werden we uitgenodigd voor een kopje koffie in Masaki's traditionele Japanse huis. Hier hebben we nog enkele vragen gesteld over de kweek en KoiQuest geïntroduceerd.

Na Masaki was het tijd voor een lunch. Ditmaal was het tijd voor donkatsu, dit is een soort van gefrituurde gepaneerde schnitzel op een kom rijst met daarop een gebakken ei. Zeer smakelijk en voelde weer als vanouds aan. De volgende stop en tevens eindstation van de dag was Hosokai. Hosokai is een kweker welke erg veel variëteiten kweekt. Specialiteiten zijn wel (Doitsu) Goshiki, Asagi en Go-sanke. Daarnaast kweekt hij ook veel andere variëteiten op een hoog niveau, zoals Cogane Ochiba Shigure (metallic Ochiba), Shusui, Ochiba Shigure, Kujaku en ga zo nog maar even door.
Echt een hele indrukwekkende kweker met een heel erg breed aanbod welke uit vele kwaliteitsvissen bestaat. In een vijver van het koihuis zwommen een deel van zijn oyagoi, dan word je wel even stil. Zie deze video:
 
Bij Hosokai heeft Jos vooral nisai Go-sanke geselecteerd, ook hier mocht niet uit de tategoi tosai geselecteerd worden. Het is echt niet makkelijk om aan tategoi te komen, maar het wordt volgens mijn dagelijkse reisveslagen wel duidelijk dat het mogelijk is. Hosokai was ook zeer enthousiast over onze KoiQuest en is daarbij ook bereidt om informatie via ons te delen. Echt super dat het merendeel van de kwekers zo reageert en bereidt zijn om de hobby te stimuleren door middel van kennisdeling. Doordat er van de zijde van Hosokai zoveel interesse werd getoond, heeft Jos hem zijn boek geschonken. Na de uitgebreide toelichting van enkele gekweekte exemplaren die op de foto's in het boek staan, was het tijd om afscheid te nemen.

Met een goed gevoel de dag afgesloten en weer vele interessante dingen te weten gekomen. Jullie zullen dit alles allemaal eens kunnen nalezen op de Nishikigoi Novelle.

Mata ne!
 
Nishikigoi Novelle en de gehele inhoud van http://koiquest.blogspot.com wordt beschermd middels copyright. Niet in enige vorm mag er publicatie plaatsvinden zonder expliciete toestemming.