In het blog Tategoi Showa in spé, waar ik mijn visie over mijn mannelijke Showa gaf, werd al wel duidelijk dat er een vervolg op dat blog zou komen. Drie weken terug heeft namelijk een kweek tussen deze Takahashi Showa en een Nogami Showa van Jos Aben plaatsgevonden. In een bak van ongeveer 2.000 liter, gevuld met een fijn net en vele paaiborstels, zijn op een vrijdagmiddag beide Koi geplaatst.
Het werd al snel duidelijk dat het mannetje er zin in had, waardoor er al snel veel activiteit in de bak was. De volgende dag was het resultaat zichtbaar en had het mannetje (bijna letterlijk) zijn kruit verschoten. Beide Koi werden uit de bak gehaald en gelijk een blik op het kuit geworpen. Helaas waren er veel onbevruchte eitjes, wat waarschijnlijk komt doordat het mannetje zijn hom te snel kwijt was. Bij een natuurlijke bevruchting is het belangrijk dat het mannetje continue hom aan kan leveren om de verspreide kuit-gift te bevruchten. Een natuurlijke bevruchting kan in sommige gevallen wel een uur of twee duren. Er moet dus zuinig met de hom worden omgesprongen.
Drie dagen na de paai was het eerste jongbroed al zichtbaar. Enkele dagen later was het uiteindelijke resultaat naar schatting 3.000-6.000 stuks jongbroed. Vergeleken met een gemiddelde kweek waarbij 300.000 stuks jongbroed worden geboren, stelt dit eigenlijk niet zo heel veel voor. In dit geval is het minder erg, daar dit een proefkweek is waarbij sowieso weinig jongbroed zou worden aangehouden om op te laten groeien. Afgaande van het resultaat van deze kweek, wordt er besloten of er een grote kweek wordt gezet of dat er helemaal geen kweek meer wordt gezet. Afwachten dus…
Een leuke bijkomstigheid is dat ongeveer 60% van het kego (jongbroed) zwart is. Een gemiddelde Showa-kweek geeft 20-30% kuro (zwart jongbroed) en de rest is licht-oranje. “Licht oranje, is het niet wit?” hoor ik u al denken. Het is wel degelijk licht-oranje, dit lijkt misschien wit, maar dit is rood pigment wat zich nog moet gaan ontwikkelen. Bij het merendeel van de kwekers worden alleen de kuro aangehouden en de rest uitgeselecteerd. Uit de rode nakomelingen komen uiteindelijk ook wel Showa, alleen heeft het Sumi bij deze vissen veel meer moeite om door te komen. Zeer rode Kohaku zijn echter wel een mogelijkheid, alleen dan heb je altijd de kans op opkomende zwarte spots of vlekken. Dat het percentage kego bij deze kweek zo hoog is, komt waarschijnlijk door het pure Showa-bloed wat al meerdere generaties in beide bloedlijnen van zowel de Takahashi (Dainichi en Isa-bloed) als de Nogami (Dainichi-bloed) Showa hebben.
Hierbij het jongbroed van dichterbij bekeken:
De videos zijn van 14 februari, waarbij het jongbroed ongeveer een week oud is.
Bij het zetten van een kweek zijn er natuurlijk altijd wel bepaalde verwachtingen. Zo ook bij deze kweek. Ikzelf heb in totaal twee A4-tjes volgeschreven over mijn verwachting van deze kweek. Nu ben ik zelf ook eigenlijk wel heel erg benieuwd wat jullie, als lezer, van deze kweek verwachten. Bekijk de foto’s van de ouderdieren eens goed, zet ze naast elkaar. Wat verwacht jij nu van de combinatie van deze twee ouderdieren?
