Breeder knows Best

Het is inmiddels al meer dan een jaar geleden dat ik deze Sekiguchi Showa aan heb gekocht in Friesland. Daar waar ik samen met mijn wederhelft naar een babystore ging, had ik het voor elkaar weten te krijgen om op de terugreis pèr ongeluk bij een Koidealer, welke google mij had geserveerd, te belanden. Deze showa was eigenlijk een tweede keus. Mijn oog was gevallen op een andere showa die tezamen met enkele broers en zussen rondzwom in een bak, die ingedeeld waren in een hogere prijsklasse dan de overigen. De bak vermelde dat het om tri-colores afkomstig van Sakai Fish Farm (SFF) zou gaan.

De eerste showa en eigenlijk mijn eerste keus, zal ik in de toekomst aan jullie voorstellen. Deze showa sprak mij aan vanwege zijn algehele uitstraling. (foto 1, links) Alhoewel voorzien van een ranke bouw en 20 cm in lengte, was het visje erg levendig en liet zich voortdurend zien. Achter op het staartdeel (ozutsu), zag ik duidelijk een onderhuidse band lopen en ook aan de zijkanten, daar waar de vis juist patroon miste, leek onderhuids sumi (aoji) aanwezig te zijn. Het was genoeg om mijn nieuwsgierigheid te wekken en na een oudhollands handjeklap, vergezelde ik mijn wederhelft in de auto, die haar geduld in mijn eeuwige kritische blik reeds was verloren en derhalve de zojuist aangekocht MaxiCosy voor de aanstaande kleine nog eens ging bewonderen. En nu is die dreumes al weer 7,5 maand....zucht.

Toen ik na een steevaste fotosessie na een aankoop, de afbeeldingen trots verzond aan Rob de Vos van Ornafish International, wist deze mij te vertellen dat het hier niet om vissen van SFF ging, maar om Sekiguchi Showa! Rob wist dat de dealer geen aankopen deed in het zuiden van Japan, alwaar SFF gevestigd is en herkende daarbij het kenmerkende hi patroon op de showa.

Zoals je links kunt zien, een foto van begin dit jaar, heeft de Koi het sumi heel erg goed door laten komen en het maakt van de vis werkelijk een plaatje. het ligt ver daadwerkelijk lakzwart op. Het enige sumi wat nog niet geheel tot uiting wist te komen is dat op de obachi (bovenzijde ozutsu), terwijl juist dit patroon zo belangrijk is om het gemis aan hi te compenseren in dit deel van de body. De koi is inmiddels goed gebouwd, al groeit ook het vermoeden dat het om een mannelijk exemplaar gaat. Dat de vis charme heeft bewijst hij op de NKVD09, alwaar de eerste prijs wordt binnengehengeld in de klasse 2 tot 35 cm.

Al op de show had ik het waargenomen, maar er nog niet bij stil gestaan. Bij thuiskomen valt het dan ook echt op, het sumi trekt weer terug..? Wat gebeurd er met mijn Koi, moet ik me zorgen maken? Aan wie kon ik dat beter vragen dan aan Sekiguchi zelf. Zijn antwoord was als volgt;

I saw showa's photo. Showa's sumi recide in warm water,and sumi come up in cold water. So you don't worry. Generaly 2sai-showa's sumi is bad sumi. Showa glow old, Sumi have a tendency to come up.

Inderdaad, het sumi was zo sterk opgekomen in de wintermaanden toen de temperaturen sterk dalende waren. Nu het langzaam warmer werd, trok het sumi weer terug. De vis speelt nu weer een iets vrolijkere noot zonder het dramatische zwart (te vergelijken met foto 1, midden) en na het geruststellende antwoord van Takamitsu Sekiguchi, kan ook ik iets vrolijker zijn, in de hoop dat de dramatiek de toekomst weer zal kleuren, inclusief de obachi ;). Heeft deze Showa Sanshoku mij daadwerkelijk een sneakpreview gegeven of was het visje gewoon op zijn top na één jaar? I think Breeder nows best, but I'll keep you informed!

Cliché

Onlangs heb ik mijn vissenbestand drastisch uitgedund. Daar waar de 25 kuub die het totale volume beslaat, nog geen kwartaal geleden werd bewoond door om en nabij een dertig tal gevinde vrienden, doen er nu nog slechts 12 Koi sierlijk hun rondes. Een beslissing die zwaar valt, maar die ook even zwaar noodzakelijk is geweest om de vissen te laten prolongeren in ontwikkeling. Een dertig tal Koi van 20 cm, maken samen nog geen vier kilo aan vis, terwijl diezelfde dertig onschuldige vraatzuchten na een jaar en een lengte van gemiddeld 40 centimeter goed zijn voor een gewicht van meer dan 30 (!) kilo.

Bij de volgende vijf centimeter die de vis daarop zal winnen, neemt het gewicht exponentieel toe en zal goed zijn voor nog een keer de helft van het gewicht, hetgeen het totaal zou brengen op 45 kilo aan Koi. Wanneer je je bedenkt dat een simpele Carassius Auratus (gewone goudvis) in een vissenkom, een immense drol produceert die soms wel drie keer zijn eigen lengte heeft en je weet daarbij dat dit slechts 20 procent van de ontlasting is, dan kun je wel bedenken wat voor een aanslag dit heeft op je filtercapaciteit. De overige 80 procent scheidt je koi af middels de kieuwen en kun je met het blote oog uberhaupt niet waarnemen, maar is er wel degelijk!

Het houden van Koi is het managen van water, een veel gehoorde uitspraak die inmiddels is verworden tot cliché, maar een uitspraak zou nooit een cliché kunnen worden wanneer het niet de waarheid zou zijn. Houdt dan ook vooral vast aan dit cliché en wees zuinig op je water, want dan ben je zuinig op je Koi!